De kus

Zij had haar lippen getuit,
Duidelijk is waar dat op duidt,
Hoewel hij eraan had gedacht,
Kwam het toch onverwacht,

Was hij weerloos vastgenageld
Aan de grond waar hij op stond,
Wijl hij ervan schrok zich lam,
Niet wist wat hem overkwam.

Toen hij bijkwam van de schrik,
Weer hervond zijn eigen ik,
Was zij als bij toverslag henen,
Leek in ’t niets verdwenen.