Onuitgesproken

Hoorde je hoe ik het bijna zei?
Ik hoop het niet
Ik hoop dat je het nooit weet
En ik hoop
Dat dit gedicht nooit zen wegje naar je vindt
Dat ik die woorden nooit zal uitspreken
Dat ze nooit uit mijn mond zullen geraken

Maar ik proef ze elke keer
Na elke keer dat je glimlacht
Na elke keer dat je spreekt
Misschien wou je nooit een meesterwerk zijn
Maar nu ben je toch mijn muze

Ik denk dat ik minder over je zou schrijven
Als we meer zouden praten
Dat deel is gemakkelijk te bekennen
Ik hoop wel dat ik je martel
Zoals jij mij

Toch voel ik de woorden "ik hou van je"
Ze borrelen elke seconde in me
Met jou naast mij
Ik wil ze bevrijden, echt
Maar
Wat als ik het zeg
En jij het niet terugzegt?