lief lieven

het kwikzilver van toen
nog maar een jaar gelee
laat als opmaat naar het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crepe nu zich sieren

met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt

in het eigen familiebos
als kroon op de boom
hangt daarvan het fortuin
parelend als gouden appels
aan de takken van liefde
die wij mogen dragen

zoveel jaren al mogen wij
over heuvels en door dalen
met een lach en een traan
de beloofde liefde delen
die ons ook na vandaag
samen sterk doet staan

over de loper van dat verbond
die van lang voorbij verleden
naar onbekend de horizon
zich hand in hand stappen laat
slenteren wij stiefelend voort
omdat simpel en gewoon
om elkaar wij elkaar lieven