ik wil je
ik lachte naar jeterwijl ik tegen je fluisterde
in onze filosofische discussie
je gaf me ongelijk
fluisterde je weerwoord
en lachte uitdagend terug
de klas allang vergeten
zweefde ik rond
met mijn hoofd in de wolken
je lachte om mijn grapjes
met die lieve twinkeling in je ogen
die waarvoor ik gevallen ben
ik kon mijn lach niet onderdrukken
want als het leven je toelacht
lach dan terug
ik wil je als ik je zie
ik wil bij je zijn als ik aan je denk
en ik denk aan je als ik niet bij je ben
Zomaar-Iemand — dichters.nl/liefde/1457198-ik-wil-je/