Zonnestraal op mijn notenbalk

De zon breekt door,
De wolken verdwijnen,
Voor een seconde sta ik stil,
Ik zie je verschijnen.

Zoveel woorden spreek jij,
Maar toch non verbaal,
Je kijkt naar me en lacht,
Jij bent een zonnestraal.

Je loopt naar me toe,
Je handen door je haar,
Dat deze dag ooit komen zou was onwerkelijk,
Zo onwerkelijk en toch waar.

Je houdt me vast en raakt me,
Met je handen maar ook je woorden,
Jij bespeelt mijn piano,
Met prachtige akkoorden.

Het is als een duet,
Wij tweetjes en toch één,
Alle noten kloppen,
En alles daaromheen.