Vergeefse reis
Ik zwierf de hele wereld rond,
Ben bijna overal geweest,
Maar wat mij zeer verdriet,
Wijzer, neen, dat werd ik niet.
Ik sprak wijsgeren, goeroes, filosofen,
Krijgers, vaders, moeders, jagers,
Boeren, lanterfanters flierefluiters,
Geen één had de wijsheid in pacht.
Tot ik weer thuis ’n kindje ontmoette,
Nog geen drie turven hoog,
Vertelde precies de wijsheid ik zocht,
’n Wijsheid die er niet om loog.
Alleen ik was te oud er naar te leven,
Had m’n ganse leven vruchteloos gezocht,
Om op ’t einde van mijn levensreis,
Uit te komen waar ik lang geleê begon.
Ik had al die tijd de wijsheid al in huis.
Over dit gedicht
Geplaatst op: 21-08-2025
Over deze dichter
Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)
© Op dit gedicht 'Vergeefse reis' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.