Mijn eigen voetstappen

Zomaar-Iemand

 De tweesprong dwong me
 Een keuze te maken
 Tussen onbekende wegen

 Ik nam het dichte pad
 En bleef lopen alsmaar
 Waar geen mens kwam

 Zo liep ik alleen verder
 Mijn weg van eigenwijsheid
 Tot ik niet meer verder kon alleen

 Ik had vertrouwen
 Niet leren beheersen
 En had niemand bij me

 Zocht een andere route
 En mijn eigen voetstappen
 Kwam ik weer tegen

 Terug naar het grote pad
 De keuze opnieuw
 Ik sta wederom alleen

 Ik zal moeten volgen
 Waar iedereen me ver voor is
 Over voorgemaaide paden

 Om vriendschap te vinden
 Mezelf aan de kant zetten
 En me te schikken in de kudde