Donkere stegen
ik kende pleinen en stratenwaar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze als huurder verscheen
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.