De laatste sluiers
warm wenkte de zonmaar wolken kromden zich
vasthoudend om de aarde
lieten haar niet
vrijuit stralen met
het lang ontbeerde licht
pas na de middag
lossen laatste sluiers op
reikt voorjaar naar zijn top
om in een lange schemering
met onomkeerbaar uitproberen
zijn lentekleuren nog te presenteren
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.