Een volmaakte melodie
hij wistop eigen wijze
de grootste noten
klein te krijgen
met rechte rug
de voeten vrij
begeleidde hij
de koren rei op rei
pas als de kerk
leeg en donker werd
hij zich alleen wist
in het orgellicht
dan zwichtte hij voor solo’s
die de hemel raakten
de hoogste nootjes kraakten
tot een volmaakte melodie
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.