Voelde nattigheid
jij gaf mijde wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek omhoog
zag het kleuren van een regenboog
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.