In confronteren
heb de wegen verlatenom voor even
het patina van kerkdeur
en jezusbeeld
niet donkerder te maken
het kaarslicht
niet te zien in
gelijkgestemde ogen
gedrogeerde vroomheid
van tijdelijk mededogen
ben op bedevaart
wil voelen waar
de schoenen wringen
de pijn vervloeken
van mijn zere voeten
in confronteren
zonder anderen
te bezeren
alleen en even weg van
de wereld om me heen
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.