Een tweede leven
ben aan het verschimmenalleen de schijn blijkt nog
wat werkelijkheid te zijn
bleek en kleurloos
dwaal ik rond in een leven
dat lijkt te verstommen
maar diep van binnen
is in hoekjes en luwte
de lente voorzichtig begonnen
op onontgonnen gronden
ontkiemt reserve zaad
dat voor een tweede leven gaat
aan mij de eer
om later als herboren
nog wijsheid en geluk te scoren
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.