De blik opzij
dagen gaan al tragersteeds vaker glijdt
het donker de middag in
ontbijt en avondeten
zijn vergeten
honger is ook over tijd
wekken is een scene
wakker worden
is er eigenlijk niet bij
toch is er af toe
ineens de blik opzij
een lach die stilaan breek
een onverwacht moment
dat in het brein
komt bovendrijven
zijn emoties afgeeft
om daarna in
de chaos te verdwijnen
voor even blij
om zijn geluk te zien
zijn wij er heel vaak bij
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.