Zwavelzurige verdoemenis
in weerlichtslaat de hemel
breuken in het graf
opent zwavelzurige
verdoemenis die
onverlaten wacht
ongekende kracht
dondert over
een verlaten aarde
storm en hagel
trekken woeste sporen
in aangerichte schade
stilte vol geladenheid
de dodelijke spanning
zijn wij nog niet kwijt
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.