Waar ik ben

Waar ik sta
en waar ik ga.
Ik kan mijn spiegelbeeld,
niet meer zien.

Verdwenen uit het niets,
alles is leeg.
Ik voel en zie niks,
dit is vreemd.

Dan zie ik iemand liggen,
en ren ernaar toe.
De gene is stil,
en haalt geen adem meer.

Dan word ze opgetild door een man,
die haar voorzichtig beet houd.
Haar ogen zijn blauw,
en haar lippen rood.

Dan kijk ik eens goed,
en zie dat ik het ben.
Maar ik weet niks,
wat is er gebeurd is

Dan zie ik een brief,
Met mijn laatste woorden.
Bevlekt door mijn tranen,
bevlekt door mijn verdriet.

De brief was niet af,
toen stopte mijn hart.
Nu bevrijd van alle pijn,
Die nooit meer van mij zal zijn.