sterven uit verdriet

Gevallen in de diepte,
In een stil en donker gat.
De duisternis waar ik bang voor ben,
En waar ik niet over lieg.

Angst om mij,
Waar ik zelf niet uit kan komen.
Ik heb hem nodig,
Maar hij staat niet meer aan mijn zij.

Ik voel me verloren,
De tranen die stromen.
Ik kan er niet meer tegen,
De pijn is voor altijd herboren.

Gestorven van verdriet,
Niet wetend er mee om te gaan.
Hij was er altijd voor me,
Tot de bezuinigengen hem achterliet.

Uit elkaar gedreven,
Maar proberend contact te houden.
Is niet makkelijk,
Maar hij heeft mij een eind voorruit gekregen.

Tranen die ik vallen liet,
Omdat ik zo bang ben om hem te verliezen.
In maart is het zover,
Dan is het voor een lange tijd dat ik hem niet meer zie.