dacht het niet
in mijn boekjebetekend alleen zijn
niet dat ik eenzaam ben
snak er soms naar
slijt jij je dagen maar
met –wie dan ook-
bang van de stilte
bang om verlaten te
worden
ik ben van je weg gegaan
had de beste reden ooit
je jaloerse houding
zo onzeker over jezelf
en dan je hand opheffen
naar mij ? dat was de
druppel…há, ik heb te
veel zelfvertrouwen om
me te laten slaan
dat is voor zwakke vrouwen
nooit zou ik zo iets toe staan
vertel je sneue verhalen maar
aan iemand die het
interesseert of aan iemand
die na de eerste klap niets
heeft geleerd.
oh, en vergeet je bloemen
niet mee te nemen
neem mijn tijd niet langer
in beslag
je verleidelijke glimlach
werkt niet langer bij mij
ik lach nu om je "charmes"
en op de vraag of je terug
mag komen ?
wat dacht je er zelf van ?
Mooi gedicht? Klik op het hartje — je like komt meteen bij je likes te staan.