INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

De baron van Lombardijen


De baron van Lombardijen,
ging eens te voet naar Gilze Rijen.
Hij was wel een hele vent,
maar dit was voor hem toch ongekend.
Het lopen was niet zijn liefste bezigheid,
wanneer hij zich verplaatst, hij altijd in een rijtuig rijd.
De barones, zijn lieve vrouw,
snapte niet dat hij dat wou.
Zij waarschuwde hem, niet te hard te draven
en dat hij zich op tijd diende te laven.
Zij maakte zich dan ook erge zorgen,
nadat hij was vertrokken op die morgen.
Doch zij had er in berust,
nadat hij haar ten afscheid had gekust.
Wel welde bij haar een traan,
daar zij haar gade had moeten laten gaan.
Hoelang zou die voettocht wel niet duren?
Toch zeker vele uren.
De baron stapte steeds maar voort,
hij liep van oord naar oord
kwam hij mensen tegen,
die groette hem dan heel verlegen.
Want een baron die ging te voet,
moest heel devoot worden begroet.
Dit was een onbeschreven wet,
waar nauwgezet op werd gelet.
Want ja een baron dat is een edelman,
waarmee men niet zomaar een praatje maken kan.
Verschil dat moet er wezen.
Zeker bij een heer als deze.
Hij slofte via Barendrecht en Dordrecht,
door de slijk naar de Moerdijk.
De Moerdijkbrug die stond echter open,
dus kon de baron niet verder lopen.
Toen sprong de baron in het geniep
heel kordaat in het Hollandsdiep.
Hij was gewoon niet af te remmen
en bereid het Hollandsdiep over te zwemmen
maar het grootste water waar hij ooit in zat,
dat was in zijn kasteel in een bubbelbad.
Zo is het er toen van gekomen,
dat hij een te groot risico had genomen.
Lang nadat bekent werd dat de baron werd vermist,
lieten vissers de barones weten,
dat zij de baron hadden opgevist bij Tiengemeten.
De baron van Lombardijen
kwam nooit aan in Gilze Rijen.
Haar verdriet was groot,
want de baron was dood.
DdJ

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 09-02-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Dolf de Jong
Actief sinds: 26-12-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘De baron van Lombardijen’ van Dolf de Jong zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.