Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Als de blaadjes gaan vallen

ALS DE BLAADJES GAAN VALLEN

Als de blaadjes gaan vallen, dan denk ik aan vroeger.
Aan die armoedige winters, de kerst bij ons thuis.
Ik zie ons weer zingen voor kerststal en boom.
Nachtmis met drie heren, ’s nacht om vier uur.
Het was een mooie tijd, ik wou dat ik terug kon.

Ik droom vaak van kerstmis bij ons vroeger thuis,
in ons kleine knus huisje, nummer zes in de straat.
Daar werd dan een stalletje met figuurtjes neergezet.
Ik ruik de balkenbrij weer en ook de bloed worst,
het is daarom dat kerstmis, mij altijd weer trekt.

Ja, als kind mocht ik aan de hand van mijn vader,
mee gaan kappen in het bos, de nieuwe kerstboom.
Met ballen en piek versierde Moeke die boom,
ook met kaarsjes, kransjes en engelenhaar.
Zo opgetuigd, bleef die tot aan Driekoningen staan.

Na een week, uitgerust vanwege het inkomens loze vorstverlet,
werd in de nachtelijke uren een nieuw kerstverhaal door vader op papier gezet.
Ik zie hem weer zitten in de kerstnacht met papier en pen in zijn hand.
Eerste kerstdag bij het licht van kaarsjes las hij het aan ons voor.
Als of het gisteren gebeurde, die geboorte, in dat verre land.

Ik droom vaak van Kerstmis bij ons vroeger thuis.
Mijn vetgemeste konijnen kwamen op tafel.
Moeke verdeelde rode kool en appelmoes in haar kraak witte schort.
Zorgvuldig werden de porties verdeeld in negen, plus twee.
Wat jammer dat het nooit meer zo’n Kerstmis nog eens word.

Tegenwoordig is Kerstmis het feest van te veel!
Geen mens wil nog weten waar het eigenlijk om ging.
Behalve mijn kleinkinderen, wie had dat gedacht.
Opa, vertel nog eens van die kerstboom en stal.
Kom zing voor ons nog eens dat mooie lied, van Stille Nacht.

Frans uut Kuuk.* Cuijk 23 november 2014.

Niets van deze gedeponeerde tekst mag zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur worden gebruikt of verder gegeven.


Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 10-01-2020

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Frans uut Kuuk
Actief sinds: 10-08-2016
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Als de blaadjes gaan vallen’ van Frans uut Kuuk zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.








Om dit gedicht toe te voegen aan je favorieten dien je ingelogd te zijn. Log dus eerst in op de website. Als je nog geen account hebt, maak dan een account aan op deze website.