GLAS ROEPT
Haastig verkeer snelt
's avonds over de weg
langs de zwarte bosranden
van landgoed Olterterp
bestuurders werpen wellicht
een vluchtige blik
op de rossige gloed
die hun hart voor een ogenblik
wil opwarmen
dat glanzende raam
bedekt vriendelijk
eervol zwoegen en zweten
aangenaam samenzijn
vingers vol fijne tastzin
kneden en persen gerechten
om deze te verwijzen
naar warm ovenduister
dampzuchtige pannen
of trouwe bewaarijskast
alvorens de kalme mars
naar de feestelijke eetzaal
ingezet zal worden
voedzame spijs en lekkernij
geven gretig genot
bij grol en genoegzame kout
wat vreugde geeft
aan de Heer van al het leven.
Kerstavond
Kerstavond heeft een eigen sfeer: de avond van 24 december, als de kaarsen branden, de tafel gedekt is en het echte feest nog moet beginnen. De gedichten voor kerstavond van onze dichters gaan over dat samenzijn, die verwachting en de rust die net voor kerst valt.
in samen verdelen
ik heb altijd
gedacht dat als jij
binnenkomt de lucht
even uit elkaar gaat
om jou door te laten
geen gaten maar
met minder weerstand
in een hartelijk welkom
ook lijkt de omgeving
waarin jij verkeert
warmer te zijn dan op
andere plaatsten alsof
een ongeziene twinkeling
van vrolijke kleuren
herhaaldelijk plaatsvindt
die weerkaatst in ogen
zacht roest een
vriendelijke brom
tussen de gasten die
op een aangename
toonhoogte met elkaar
spreken en lachend hun
plezier en genoegen
in samen verdelen
wil melker
24/12/2021
www.wilmelkerafels.deds.nl
WITTE HUISWERVELING
Over daken en kale bomenwoud
giert, valt en springt een zwervende wind,
als een dartel, onbesuisd dansend kind,
ontmoet tenslotte geur, die hem vasthoudt.
De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken van 't Olterterper spijshuis
toont kookkunst vol aangewaaide bossmaak;
ovens gloeien bij stervend takkengeruis.
Knusse Kerst, omhuld door klinkende zaak,
treft hier elke winter veilig tehuis
van zacht aansluipende, vertellende Vaak.
Het gaat hopelijk een fijne Kerst worden.
In alle geuren ruik ik al de Kerst
ik ruik de geur van vers.
Zulke feestdagen vier je thuis met z'n allen
de Kerstboom staat klaar en er gaan gedichten vallen,
ze zijn zo sfeervol en gezellig, je kan ze laten knallen.
Engelen zweven zoals gewoonlijk aan een lamp boven de tafel
met een kaars erbij,
en een schaal vol lekkernij.
Deze Kerst voelt weer anders dan voorgaande jaren,
weg zijn de kindjaren.
Normaal gesproken zijn het de verbindingen met elkaar
die het leven waarde geven,
dat hebben we vastgesteld zo - even.
Wat heerlijk om deze menselijke warmte met elkaar te vieren,
het is belangrijk om dezer dagen rondom de tafel elkaar te plezieren.
Maar liefs twee dagen lang,
de geboorte van 't Kerstkindje te herdenken met veel gezang.
Jammer dat het weer voorbij gaat,
gelukkig volgt oud en nieuwjaar nog met goede voornemens
en bedenken iets waarmee we zijn gebaad.
Eerst het Kerstfeest toejuichen,
met veel gedichten die we hebben zitten optuigen.
Vrolijke Kerst,
met een nieuw vers.
Anno 2019 nog.
~
Mijn Wens
Kerstnacht 24 December 2010.
De Liefde.
Onaantastbaar als een vallende ster ,nog ongrijpbaar voor velen.
De wens dat je een wens mag doen.
Wetend dat dit een goddelijke nacht is.
Met je handen in de lucht gespreid naar de sterren.
De wens dat je een wens mag doen.
De energie van de kosmos door je lijf voelen stromen en een vleugje van de liefde, de warmte en het vertrouwen weer voelen.
Wetend dat we niet alleen zijn.
En de wens om een wens te mogen doen wordt deze nacht vervuld.
— Silas
EIGEN KERST
Ik zit
tussen ruwe houten wanden
ruik levende hars
doop een stukje plumpudding
in hete pruttelwijn
boven levensmoede vlammen
de kruidige damp zwelt
doet me loom zweten
is een dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen
reuzen uit de oertijd
zwaaien grote stenen bijlen
verjagen woest houwend
het krioelende sterrengruis
hakken de harde dorre grond
de geduchte mannen
lopen langs gewekte akkers
ruisende boomgaarden
welke warm beschenen worden
door een Alfa en Omega
blinkend als één nieuwe zon
aan een helder uitspansel
'k zie niets
heb nog dat oude lekkernij
maar twee Goddelijke letters
schroeien mijn hand
zegenrijke littekens.
EIGEN KERST
Ik zit
tussen ruwe houten wanden
ruik levende hars
doop een stukje plumpudding
in hete pruttelwijn
boven levensmoede vlammen
de kruidige damp zwelt
doet me loom zweten
is een dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen
reuzen uit de oertijd
zwaaien grote stenen bijlen
verjagen woest houwend
het krioelende sterrengruis
hakken de harde dorre grond
de geduchte mannen
lopen langs gewekte akkers
ruisende boomgaarden
welke warm beschenen worden
door een Alpha en Omega
blinkend als één nieuwe zon
aan een helder uitspansel
'k zie niets
heb nog dat oude lekkernij
maar twee Goddelijke letters
schroeien mijn hand
zegenrijke littekens.
WITTE HUISKERST
Licht geel en verfijnd rood spelen samen
in de warm sprekende, zacht wenkende gloed,
die zelfbewust, maar bescheiden aandoet
achter Olterterper Spijshuisramen.
Blazende kou, winters duister omarmen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.
Zonder kennis uit geleerde boeken
is de Goddelijke geest hier, strevend
om menselijk welzijn te bezoeken.
Kerstvoorraad inslaan
Een lange rij heeft zich voor de kassa gevormd
Niemand doet lelijk, hoewel wonderlijk snel nu
aangestormd!
Onvoorstelbaar wat er weer in de winkelkarren
ligt Nederland viert bijna feest De economie is
weer aangetrokken, moet dit nog nader toegelicht?
Bewonderen doe ik het winkelpersoneel; zij blijven
beleefd en geduldig Klanten zijn met heel veel.....
De 'buit' is weer binnen, men is klaar voor de
Kerstnacht Laat die maar komen, te lang al verwacht.
Dakoyria, 2017.
— Dakoyria
Kerstfeest
Met kerstfeest zal ik
nog meer aan je denken.
Het doet mij pijn,
dat je er niet meer bent.
Ik kijk naar de sterren
in de donkere nacht.
Al die liefde van jou
mis ik zo intens.
De kaarsen die ik aansteek
zijn voor jou.
Eens zullen we met de kerstdagen
samen zijn.
Je weet, ik hou
van jou.
Kerstkaarsjes
Kerstkaarsjes in het donker.
Het maakt de wereld
zo bijzonder!
Kersmis
Hij strompelt gebogen langst de straten
van een fel verlichte stad
hij voelt zich droef en verlaten
ja, ooit heeft hij het ook goed gehad
nergens geen dak om te schuilen
honger knaagt als hij een uitstalraam ziet
gevuld met koeken brood en gevilde konijnen
hij wil huilen maar de tranen komen niet
want zijn kille hart is van steen geworden
hij staat voor een stal waarin werd geboren
het kind dat de geesten verlicht
kijkt naar de pop in het strooi en voelt zich verloren
voor hem geen stal geen dak zoals voor dat poppenwicht
de omstaanders kijken afstandelijk en onbewogen
naar dat moe afgetopt gezicht
onverschillig met twinkels in hun ogen
staan de burgers dik ingeduffeld in het kerstkribbe licht
zingend uit volle borst stille nacht ingetogen
met glühwein en worstenbrood in hun hand...
De wind snijd ijzig door zijn versleten kleren
zo is hij stil de stad uit gestrompeld
naar de duisternis van de dood
op een zitbank heeft hij gevonden
waar de koude en ontbering
hem erbarmelijk de hand van God aanbood
in de armen van de eenzaamheid
is hij stil gestorven
in zijn hand een foto waar betere tijden opstaan
voor een laatste kus aan zijn lippen gebracht
zijn dode ogen naar de foto gericht
een hard bevroren traan glinstert op zijn aangezicht
sneeuw vlokken dwarrelen speels door de lucht
en ver weg uit de speakers klonk engelen muziek
terwijl iedereen ter kerke is gegaan
de preek over broederlijk delen leek wel een klucht..
Op het kerkhof van de fel verlichte stad
staat een houten kruis zonder naam
op een verloren plek langst de kant
waar geen mensen komen noch gaan
ver weg van de monumenten van eer en van faam
ligt begraven in de grootste onverschilligheid waar hij kreeg
nummer 000156 OCMW en er werd lustig verder gefeest
klein en groot was volgevreten, en iedereen zweeg...
gebruiken
kerstavond
was een boerenbruiloft
vol stichtelijk vermaak
er werd gegeten en geschranst
nadat de stugge ruggen
soepel waren van de drank
werd er hoempapa gedanst
toen ik wat ruimte vond
ben ik er tussenuit geknepen
het loeien van de boxen
hinderde geen een
bij het dichte dansen
pens aan pens
met twee
het zweet droop van de lijven
en lust kwam bovendrijven
op het goddelijke uur
Mee naar de kerk
Ik mag mee naar een kerk die ik ééns van binnen zag
Er was toendertijd geen dienst, religie dekte er even
niet de vlag.
Toch is iets blijven hangen van de sfeer die ik er vond
Op voorstel voor bezoek nú antwoordde ik Já! terstond,
ontvankelijk als ik toen al was voor het gebouw.
Ik ben zeer benieuwd naar de Kerstpreek, voor mij zo
heel nieuw en wie weet bezoek ik erna wel trouw?
Dakoyria, 2016.
— Dakoyria
Het trtommelaartje
Midden in de winternacht
zag men een trommelaar lopen
die met zijn trom de boodschap bracht
van hoe het was gelopen.
`s Nachts dan zingen de vogels niet
`t is zijn trom die uitkomst biedt.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen,
Christus is geboren.
Vrede wil hij overal,
komt dus nu te samen
opdat `t eens gebeuren zal;
hoe moet hij dat beramen.
`s Nachts dan zingen de vogels niet
`t is zijn trom die uitkomst biedt.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
Dapper over sneeuw en ijs
loopt hij met zijn trommel.
Hij wilde dat `t aardse paradijs
deze nacht zou komen.
`s Nachts dan zingen de vogels niet
`t is zijn trom die uitkomst bied.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
Zijn roffel hoort men reeds van ver
hij trommelt in het duister
maar de dag is niet meer ver
leg uw oor ten luister
om op zijn boodschap in te gaan
om met elkander saam te gaan.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
Hoort zijn boodschap toch eens aan
wellend uit het duister
sluit u allen bij hem aan
verstop u niet maar luister
vrede doet een ieder goed
proef hiervan toch eens het zoet.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
Maar zijn roffel slaat niet aan
de aarde wordt geen paradijs
de mensen blijven in hun waan
zij zijn veel`s te eigenwijs.
Het is de trommelaar op de straat
die verdrietig op zijn roffel slaat.
Hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan.
Laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
Het trommelaartje loopt steeds voort
al trommelend in het duister
maar zijn roep wordt niet verhoort
gaat over in gefluister.
Trommelen is toch wel zijn lust
Zijn roffel slaat hij heel bewust
hoort de trom dus aan
als zijn roffels gaan
laat de bel, laat de trom,
laat de beltrom horen.
Christus is geboren.
DdJ.
De avond waarop kerst begint
Kerstavond heeft iets dubbels: het feest is er al en moet toch nog beginnen. De boodschappen zijn gedaan, de tafel is gedekt, de kaarsen branden — en dan valt er een rust die de rest van december niet kent. Voor de een is dit de avond van de kerstnachtdienst of de nachtmis, met samen zingen in een volle, warme kerk. Voor de ander is het gourmetten met de familie, kinderen die veel te laat naar bed gaan en een huis dat langzaam volloopt met verwachting.
Veel gezinnen hebben op deze avond hun eigen rituelen: een gedicht of het kerstverhaal voorlezen voor het eten, samen de laatste kaars aansteken, een wandeling door de stille straten. De verzen in deze rubriek zijn voor zulke momenten geschreven, kort genoeg om aan tafel voor te dragen en sfeervol genoeg om de avond mee te openen.
Wil je verder lezen, dan sluiten de christelijke kerstgedichten mooi aan bij de kerstnacht, terwijl de algemene kerstgedichten en de verzen over de kerstboom de rest van de dagen kleuren.
Schreef je zelf iets bij kaarslicht? Deel je kerstavondgedicht met de andere lezers.