Ontheiligd

Paul Duyvesteyn

Drie heiligen strompelen door de hoofdstraat,
Verstrikt in hun verbleekte gewaden
gestruikeld op de trappen van het heiligdom
Tegelijk tuimelden ze zwijgend over elkaar,
de diepe straat in,
hun oude glans op de stenen treden achterlatend

Nu zijn ze ontheiligd,
besmeurd met schaamte en wroeging,
voor altijd gedoemd,
om gebukt door de lage, eindeloze tunnel
te zwoegen naar de hoofdstraat,
waar hun namen zijn weggeveegd,
om van daaruit opnieuw terug te keren