Vulkaaneiland

Trijan

Acne van moeder aarde,
een puist op het wateroppervlak, verborgen gangen onder het aardoppervlak,
lava is een vaste waarde.

De zon droogt de puist,
zwartgeblakerd alles trotseren, alleen menselijk ingrijpen kan de vulkaan kleineren,
palmen begeleiden zeegeruis.

Bergen zijn uitgedroogd tot de top,
Door netten bijeen geregen, loshangende rotsen houdt niets tegen,
bij ondergaande zon kruipt de schaduw bergop.

De toerist is altijd solidair te krijgen,
de hele dag uitdrogen, zee om oververhitting te voorkomen,
laat zich ‘s avonds in zijn net rijgen.

Een met de natuur,
behalve wanneer de vulkaan opleeft, en zijn territorium opzweept,
dan is solidariteit van korte duur.


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 25-05-2022

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 10
Aantal beoordelingen: 7

Over deze dichter

Trijan (Actief sinds: 22-04-2020)


© Op dit gedicht 'Vulkaaneiland' van Trijan zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.