Onmacht

Hij maakt haar helemaal kapot,
met woorden slaat hij haar verrot.
Aandachtig luistert zij naar zijn getier,
ze denkt niet verder, alleen tot hier.
De ogen knallen uit zijn hoofd,
hij komt dichterbij,
ze is niet doof.
Hij brult en schreeuwt en is woest,
wie krijgt hem nu weer koest?
Ze is niet bang, integendeel,
maar soms wordt het allemaal te veel.
Ze hoopte op een gezellig leven,
maar daar is niks van overgebleven.
Hij stampt door huis en gaat naar bed,
nu krijgt ze rust, en is zij aan zet.