tussen dozen en dromen
tussen spullen en verhalen
pakt een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt en gras groener lijkt
nieuwe kamers op voetstappen wachten
Tynaarlo roept
met belofte van ruimte
van sterren die ’s nachts dansen
op weilanden of boven bos
stemmen die nog onbekend
maar straks welkom zullen zijn
een emotionele achtbaan
langs verlangen en weemoed
van tranen en glimlachen
om alles dat was en alles dat komt
elke doos die wordt geopend straks
fluistert verhalen van gisteren
maar ook die van morgen
waarin nieuwe avonturen wachten
verhuizen is niet alleen vertrekken
het is ook thuiskomen
op een nieuwe plek
met een hart en gemoed
vol oud licht en nieuwe dromen
die je samen waarmaken mag
Huis & inrichting
Een huis is meer dan muren met een dak. Deze gedichten over huis en inrichting gaan over thuiskomen en thuis zijn: de keukentafel, de luie stoel, de rommel die van jou is, en het gevoel dat dat alles samen thuis heet.
Heel warm
Claxons knagen aan de stilte in de straat,
daarna sluiten de gevels hun vensters
en wordt het stil.
Kwik breekt gewillig records
in kwetsbaar glas.
Voorbij de trap
leegt de keuken haar warmte
in een tochtige gang.
De Verhuizing
Voor de familie R.
Wat een vreugde, wat een dag.
Als de familie zeggen mag.
Wij gaan verhuizen!
Het bosrijke Santpoort.
Weet dat je bij iedereen scoort.
Als je vertelt, dat je daar mag wonen.
Leef je leven en
Zing je lied.
Weldra zijn jullie oud,
Dus pak het op.
Het zal jullie verder aan niets ontbreken.
Veel succes met de Verhuizing.
Familie M.
BERMWEG 181 - 183
waar het huisje van vader stond
stond jarenlang een oude eik
die verhalen kon over onze jeugd
zoals hij ook de stille getuige was
van de jaren dat pa verder alleen
hier zijn passie en leven genoot
op die plek bloeide liefde
in een klein maar knus wit huisje
waar ook ons wiegje stond
tot pa en ma net als wij
ieder een eigen wegen gingen
een in de tuin geplante eik
aanschouwde statig groeiend
jarenlang stil dat alles
tot hij met getekende blad
door een storm werd geveld
hij blijft deel van ons verhaal
herinnering aan vader en het erf
waar naast mijn moeder en broer
Ik samen met mijn eigen liefde
een nieuw thuis bouwen mag
waar vader veeverloskundige was
hij zijn schapen zorgzaam hoedde
leerde hij mij ook ze te lammeren
daar ook vervullen wij onze wens
een prachtig nieuw en vers begin
een huis van steen warmte en licht
net als boer en vader jan
aan de overkant van de tijd
mag de eik nu rusten
hun verhalen gaan mee
omdat zij ons van waarde zijn
hun geest waait ons dagelijks
een zachte bries van herinnering
in elke stap, zucht, traan en lach
de zin in en liefde voor het leven
Dankbaar
Noord, Oost, Zuid en West
Een woonplaats op z’n best
In een straat of aan de dijk
Een rustige of een drukke wijk
Maar de Noord is toch wel mooi
Stromend, bevroren en bij dooi
Een mooier uitzicht is er niet
Voor en achter het ruisend riet
Heerlijk met vrouw en kinderen
Niets kan ons daarbij hinderen
Heerlijk met wat vlees op de grill
Genietend, blij en dankbaar stil
Dekbed.
Dekbed
je bent lekker warm en zacht
om onder te liggen.
Je buitenkant
is een mooie sterrenhemel.
Aan de onderkant
heb je mooie blauw-witte strepen.
Ik vind je mooi.
— Vrouwke
Opnieuw Kringloop stoelen?
De toendertjd gekochte eetkamerstoelen heb ik al
rap weggedaan De kleur was oké en over de
styling heel voldaan Alleen: menigeen die eráf
tuimelen deed gaan
Die laminaatvloer ook zo akelig hard, nog een
wonder dat geen mens iets gebroken had!
De volgende partij stoelen kwam van de Kringloop
Zo lékker dat zij zaten en zij kosten maar een
fractie... Na járen van intensief gebruik zijn helaas
ook die nu op Het spijt me wel zo, opnieuw voor
andere een aankoop.
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Vertrouwd interieur op laptop
Op een oude computerfoto zie ik mijn interieur
Hoe anders toen, hoewel geen nieuwe
aanschaf... alleen de pláátsing is nu anders,
maar nog steeds in dezelfde kleur
Ach ja, een mens verandert zélf in de loop van
de tijd Door een gebrek aan centen lijkt het tóch
alsof jij jezelf hebt verwend
Je zocht kleins wat je past aan kleurrijke plantjes
en een bescheiden uitgave aan een bijzettafeltje
gewijd Bijeen best wel aardig en zéker voor een
mogelijk maar korte tijd...
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Allerlei Orchideeën te koop
Het is wat je noemt een veelvoud aan
Orchideeën die ik in de Super zoal zie
Talrijke kleuren en maten, het kent er
zijn weerga niet!
Tot modern modeobject geworden, welja
waarom ook niet? In deze nog akelig grijze
tijden fleurt het binnengebeuren er door op
Zomaar een klein stukje -weliswaar gekweekte-
natuur dat plezier geeft om wat bij te betijen,
als overbrugging naar het zo verlangde voorjaar
dat ééns toch wel doorbreken zal, zo helemaal
tóp?
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Niet-gewenst object kreeg tóch plek
Het is wel zo mal, ik heb alsnog een
plekje voor waxinehoudertjes in mijn
kamer ingeruimd
Mijn eerste impuls was: O nee, zo
afgrijs'lijk en ik had weinig geduld
En nu tóch neergezet en ook nog in
't óóg! Hoe ik het bedacht om zo een
gekregen voorwerp te bewaren en
tsja, mijn dure opbergkast al overvol
na talloze jaren...
Hoeveel procent van mijn woning zou
met volkomen onnutte dingen zijn bezet?
Léren doe ik het dus nooit, besef ik
tamelijk laat en rijkelijk ontzet!
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Het volkomen absurde...
Het is volkomen absurd: mijn zespersoons
eettafel vól paperassen, terwijl ik alleen leef!
Met veel moeite dat ik mezelf daartussen
beweeg
Ondertussen heb ik die papierwinkel volledig
geadopteerd! Opruimen wil ik verder altijd nog
Wat toch ter wereld doe ik verkeerd?
Privékantoor aan huis heeft echter ook wel wat...
Maar, waar toch liet ik dat zo belangrijke formulier?
Ik graaf als een blinde mol door stapels heen en
vind pas na lange tijd, diegeen! Zo opgelucht als
wat... Wég kon het niet zijn, zo zonder pootjes.
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Niets 'hebbend' met flatwijk
Die grote, nieuwe flatwijk waar ik het allerlaatst
woonde... Helemaal níets had ik ermee! Veel te
strak en kil. zo sfeerloos Mij naar mijn smaak
met te weinig beloonde
Nooit was die onderwerp van mijn geschrijf,
het inspireerde me totaal niet Nog altijd voel ik
aversie... niet onderkend verdriet?
De woning zélf wel gemakkelijk, dat moet gezegd
Een groenvoorziening in de buurt voldeed
Maar tóch: door mij bepaald níet op de kaart gezet
Enige jaren hier wonen was voor mij meer dan
genoeg Verdere stappen daar gezet? Nee, omdat
ik die niet verdroeg. De eerste aanzet tot volwassen-
heid Een grote stad in de omgeving heeft mij meer
verblijd, in een oudere wijk Dat spreekt voor zichzelf.
Dakoyria, 2023.
— Dakoyria
Als een jager op pad!
Zij gaat als een jager op pad; bij herhaling
zal ik dat weten! De tel ben ik zelfs kwijt om
dat!
Haar stokoude salontafeltje bij de eethoek
is nu definitief aan flarden, heeft zijn meer
dan beste tijd gehad
Zij zoekt zich nu geleidelijk wat anders,
liefst ook nog met laadjes en in donker eiken
gevat Door een chronisch gebrek aan centen
wordt het "De Kringloop" Wie weet heeft zij
geluk, voor een krats te koop én thuis gebracht?
Ik temper haar iets in haar geestdrift want wat
te doen als dit onverhoopt volkomen mis loopt?
Dakoyria, 2022.
— Dakoyria
Een nieuwe bank tot haar dood!
De nieuw aangeschafte bank moest tot haar
dood mee was haar streng aangezegd...
Een jaartje of twintig dus, alleen al het idee!
Maar ja, bij een chronisch tekort aan benodigde
centen geen enkele mogelijkheid eens te sparen
Zo lang mogelijk goed houden dus en bewaren
Een bijpassende plaid werd tevens aangeschaft
beslist géén schoenen daar en zeker niet liggend
daar doorgebracht! Een geschikte plumeau was bij
voorbaat daar, eventuele stofpluisjes verwijderen
maar! Ik had een veel beter idee: het meubelstuk
simpelweg niet gebruiken; zelfs een vieze vlek deed
dan niet mee.
Dakoyria, 2022.
— Dakoyria
Gekleurde Tomadorekjes en zo
Wie kende die vroeger niet: de alom vertrouwde
en gekleurde Tomado rekjes?
Voorzien van aardige voorwerpjes, zoals mini-
stekjes? Een enkel pocketboek
Naar een singletje spelen op zoek
Een ouderwets opgemaakt bed Een felblauwe
transistorradio er vlakbij neergezet
De verlichting intiem en oké; ik verbracht zo
menig uur
Wegdromend, zwijmelend met 'Elvis' aan de
muur...
Dakoyria, 2022.
— Dakoyria
Vraag een dichter naar zijn huis en je krijgt geen plattegrond maar een gevoel. In dit thema lees je waarom: het huis is de plek waar het leven zich afspeelt, en elke kamer bewaart er een deel van. De keuken waar de belangrijke gesprekken plaatsvinden, het raam met het vertrouwde uitzicht, de trap die kraakt op precies dezelfde tree: onze dichters zien poëzie in wat anderen inrichting noemen.
Er wordt hier ook verbouwd, opgeruimd en vertrokken. Wie de dozen al heeft ingepakt, vindt bij de gedichten over verhuizen woorden voor het afscheid van een oude en de sprong naar een nieuwe woning. Kijk je liever naar de buitenkant en de verhalen die gevels vertellen, dan zijn de gedichten over gebouwen je volgende adres. En omdat een thuis vooral uit mensen bestaat, liggen de familiegedichten om de hoek.
Drieënzeventig verzen over thuis staan hier al ingericht. Wat maakt jouw huis een thuis, of wat ontbreekt er nog? Schrijf het op en geef je gedicht een plekje in deze verzameling.