INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Ontheemd in Bielefeld

ONTHEEMD IN BIELEFELD

Ik was ooit heel even
Min of meer dakloos
In Bielefeld, Duitsland
Toen ik daar stage ging lopen

Ik kwam aan op het perron
Van het treinstation
In de winter van 1998
Het was guur die ochtend
Ik had een stageplek geregeld
Bij Deutsche Telekom
In het hoogste gebouw van de stad

In de middag meldde ik me
Bij het kantoor waar ik ging werken
Met mijn grote koffer aan de hand
Met wieltjes inderdaad
Maar zonder uitklapbaar handvat
Waardoor ik hem moest voorttrekken
Als een soort muilezel

Op het kantoor keek de desbetreffende medewerker
Nogal ongemakkelijk en beschaamd:

Ze hadden geprobeerd mij telefonisch te bereiken
Maar dat was helaas niet gelukt
Ze hadden geen woonruimte gevonden
Iets waar ik wel vanuit was gegaan

Dus even later stond ik weer buiten
Met mijn grote groene koffer
En zonder plek om te wonen

Ik begon een koortsachtige zoektocht
Ik wist een bedrijf te vinden
Dat in een oud pand zat
Ze bemiddelden in huisvesting
Voor studenten zoals ik
Met veel ballast en geen geld

We reden de hele stad door
En langs de vele buitenwijken
Mijn koffer in de achterbak
We vonden niets
Er was niets beschikbaar nu
En de kamers die ik wel zag
Waren zonder bed of meubilair

Ik kon twee nachten verblijven
In het zogenaamde Kolpinghaus:

Een soort volpension peperduur hotel
Voor verwende rijkeluiskinderen
Die gingen studeren in de stad
En hier werden ondergebracht
Pappie betaalde de rekeningen

In de nacht stond er ineens
Een brandweerman in mijn kamer
Schreeuwend dat ik naar buiten moest
Dat er brand was

Ik spoedde me over de gangen
In mijn onderbroek
Toen bedacht ik me ineens
Ik rende terug naar mijn kamer
Voor mijn kleren en portemonnee
Tot woede van de brandweerman
Maar ik weigerde pertinent
Op straat te staan in mijn ondergoed
Ter vermaak van de omstanders

Daarna weer rennen door de gangen
Richting de uitgang van het hotel
Waar ik me voegde bij de rest
We stonden allemaal rillend buiten
Het was immers januari
Tot de brandweer klaar was

Het viel allemaal mee
Een van die ettertjes
Had zijn matras in de fik gestoken
Toen hij 's nachts rookte
Meer rook dan vuur gelukkig
We konden terug naar bed

De volgende morgen
Bezocht ik de grote hallen
En de eindeloze gangen
Van de universiteit van Bielefeld:

Ik ging langs alle prikborden
Ik scheurde de briefjes af
Met advertenties over kamers
Die aangeboden werden
Ik kocht telefoonkaarten
Ik belde de hele middag
In de telefooncellen van die tijd
Uiteindelijk had ik beet:

Een Duitse studente
Van Afrikaanse afkomst
Ging studeren in Frankrijk
Ik kon haar kamer tijdelijk huren
Voor de duur van een half jaar
Want zolang duurde mijn stage
Ze twijfelde nog enigszins
Dus bood ik haar elke maand
Honderd mark meer aan
Dan wat ze zelf betaalde
Ik had namelijk geen andere opties

Ze zei "ja"
En ik werd een onderhuurder
Van een piepklein kamertje
Een soort veredelde bezemkast
In een vrij groot studentenhuis
Aan de rand van de stad
In de Kreuzberger Straße

Ik had slechts mijn studiebeursje
En mijn moeder maakte
Elke maand wat geld over
Ik kreeg geen stagevergoeding
Dus bij gebrek aan geld
At ik echt heel minimaal

Toen ik na een half jaar thuiskwam
Kon je mijn ribben tellen
Zo mager was ik nooit geweest
En zo mager ben ik daarna
Ook nooit meer geworden

De stageperiode was anders
Dan het jaar dat ik hier studeerde
Zo fijn als dat studiejaar was
Zo eenzaam en ellendig
Was deze periode:

Ik had nauwelijks contacten
Het kantoorleven beviel niet
En ik bedacht me toen al
Dat ik ondanks mijn studie
Nooit een zakenman zou zijn

Maar wat dan wel in hemelsnaam ?

Ik was onzeker en angstig
Mijn bovenrug deed pijn
Ik kon door de stress niet joggen
Iets wat ik normaal vaak deed
Mijn benen weigerden dienst

Ik kon niet meer rennen
Weg van deze situatie
Weg van dit alles hier

Hier schreef ik de eerste gedichten
Letterlijk geboren uit wanhoop

Ik luisterde cd's en cassettebandjes
Ik leende oude videobanden
Van een huisgenoot
Maar de videorecorder hield ermee op

Mijn moeder kwam me opzoeken
Ze kwam met de trein
Net als een of twee vrienden
Zo ging dat toen

Het is interessant en intrigerend
Om soms terug te denken
Aan deze curieuze periode
Die als de film van mijn leven is

Mijmeren ja
Maar niet al te lang
Nee, niet te lang
Zeker niet te lang

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 30-06-2019

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Vincent Oostrijck
Actief sinds: 20-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Ontheemd in Bielefeld ’ van Vincent Oostrijck zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.