September

Roos Marijn

De zomer voorbij en
de zon brandt niet langer
in al haar luister van
koper en goud
een gat in het duister
van het bestaan.
Ik hechtte mij aan
haar warmte, het Licht
maar diep in mij huist er
een Wintergedicht
dat altijd al wist
van wat zou gaan komen:
van vogels die zwijgen
bij opkomende mist
en naakte bomen
in een herfstig woud.