ontij
de dag blijft plakkenin de mond
een nasmaak
die een voorsmaak is
het smaakt niet meer
naar meer
tijd vol schimmen
en vol schimmels
de zon schijnt brak
de dagen wroeten voort
gebogen in de mist
de vroedvrouw scharrelt op
het kraambed is verlaten
warmt haar verkleumde botten op
aan een eerste kop
Geert Messelis — dichters.nl/herfst/14818008-ontij/