[ Gestolde leegte ]
Gestolde leegte:
bergen, gesmolten leegte:
stromen en beken.
— Zyw Zywa
Sterren, planeten en de duizelingwekkende leegte daartussen. Deze gedichten over het heelal en de kosmos kijken omhoog: naar de sterrenhemel boven je hoofd en naar de vragen die daar beginnen.
[ Gestolde leegte ]
Gestolde leegte:
bergen, gesmolten leegte:
stromen en beken.
— Zyw Zywa
The sky at night (Hour 22)
The sky at night shows sparkles bright
Whether fireworks or star
The darker the night sky
The more we see a far
A distant galaxy seems not that far away
When everything sparkles bright while in our bed we lay
The darkest nights can soothe or scare when we at night unwind
Usually not because what's in it but because what's in our mind
Not Earth (Marathon hour 3)
I'm from another 'planet'
To Earth I can't relate
Though in time I will
So patiently I wait
And shape myself as the future that I want to see
Because a different 'planet', starts within me
I'm from another 'planet', we all are actually
We all are here as guests, temporarily
We came from a home beyond this Universe and Earth
Beyond the sun and moon, where all souls are in their worth
You know, time ages everything, it doesn't exist there
But fun is to be held on Earth not beyond anywhere
Like after winter spring returns so too Earth will heal
We all can contribute to that no matter how small we feel
So thank you for being you and not trying to flee
But helping heal Earth back to life, it starts with you and me
Plasma
De lucht trilt in mijn oren
een machtige machine
overweldigt het land
zonder zich prijs te geven
in andere dimensies
Geen object, niet vliegend
alleen ongeïdentificeerd
Onzichtbaar, ongrijpbaar
Paniek is zinloos
Het geluid legt zich neer
te zwaar om te strelen
met een neuriënde stem
Zachtjes ratelt er iets
hypnotiserends
waaraan ik niet toegeef
Ik wil het navertellen, niet
opgaan in dit hongerige wezen, niet
onwetend verslonden worden
Een lichte adem ruist vluchtig
over me heen, ik ben wakker
en laat me niet vloeibaar maken
— Zyw Zywa
[ Ik ben gelukkig ]
Ik ben gelukkig
dat ik de sterren zie en --
hun herrie niet hoor!
— Zyw Zywa
[ Waar ben ik verdwaald ]
Waar ben ik verdwaald?
Er zijn geluiden, misschien --
echo's van leegte?
— Zyw Zywa
[ Sterren draaien rond ]
Sterren draaien rond
in de show van het heelal --
zonder een jongleur.
— Zyw Zywa
Zon en planeten
De Zon een ster
Hij straalt van ver
Was hij vroeger groter
Lees maar verder
Helium uit waterstof
Nucleaire brandstof
Temperatuur miljoenen graden
Wij kunnen in zonlicht baden
Wat gebeurt er met zo een temperatuur
Blijft helium ,helium op den duur
Op aarde een edelgas
In de zon blijft het wat het was?
Er gebeurt meer misschien
Dan wij kunnen zien
Meer kern reacties
Men weet dat niet precies
Wat ontstaat daar allemaal
Gesteente of metaal
Bewijzen kan men niets
Vermoeden toch wel iets
Ontstaat er in die waterstof
Ook wel eens een andere stof
Een kolossaal gevaarte
Van ongekende zwaarte
Vloeibaar dus rond van vorm
En afmetingen enorm
Ontstaat zo een planeet
Niemand die dit zeker weet
Gaat uit die hete zon
En draait rondjes erom
De zon word minder groot
Gooit een planeet uit zijn schoot
Zijn de planeten zo ontstaan
Hoe is het anders gegaan
Het is maar een theorie
Harde bewijzen zijn er niet
Ies
Een beetje verloren
Ik ben een beetje verloren
In deze oneindige leegte
Alleen maar kou en stilte
Piep in mijn oren
Het enige wat ik moet weten
Is hoe de planeten heten
Haiku, Limerick en ook sonn't
In een ronddeel de zon rond
De zon schijnt zo fel
Toch zie ik geen licht
Een beetje verloren
In het heelal van dit gedicht
[ Het besef hoe groot ]
Het besef hoe groot
het heelal is, maakt de mens --
zowel klein als groot.
— Zyw Zywa
[ Ik ga niet rechtuit ]
Ik ga niet rechtuit,
ik ben een stukje van iets --
veel groters dat draait.
— Zyw Zywa
DE MANESCHIJN
In 't complex gebeuren
van het wijds heelal
is veel te bespeuren
sinds de grote knal,
maar het lijkt zo rustig
in de maneschijn.
Sterren en planeten,
toch nog mysterieus,
willen we graag meten,
ernstig ingenieus,
maar we zijn al zeker
van de maneschijn.
't Inspireert,
't fascineert,
't is grondig bestudeerd,
poëzie,
theorie
over haar energie.
De muziek der sferen
is, jammer, helaas,
moeten wederkeren
naar haar oude baas,
maar ze zou zo mooi zijn
in de maneschijn.
Duizenden objecten
maken dat weer goed
met felle effecten
of een zwakke gloed,
laat ons iets creëren
in de maneschijn.
Filosoof
en geloof:
vaak was 't een diepe kloof,
maar 't gespin
naar 't begin
gaf zo het leven zin.
Ondertussen dijt het uit:
voor het op de grenzen stuit
blijft het wijde universum
voor haar stof
een te overwinnen kluit
in de maneschijn.
Druk verkeer,
schroot, en meer
in de ruimtesfeer,
een nieuw zicht
breed belicht
in een persbericht.
Prestigieus,
desastreus,
maar ook genereus,
want toch fijn
is de lijn
van de maneschijn.
Sterren schitteren in de nacht,
met hun mooie lichtende pracht.
Sterren Klein en groot,
die de kracht van het heelal ontbloot.
[ Boven de einder ]
Boven de einder
ligt de wassende Aarde --
in haar sterrenwieg.
— Zyw Zywa
Mij trof nog in halfslaap die stem
Mij trof nog die stem in mijn halfslaap,
sluimerend zoals zo vaak
De naam was ook niet mis te verstaan
die van mezelf en mijn moesje die me
riep
Inmiddels goed wakker en dus niet meer
sliep Beleefde ik soms een droom?
Of had ik slechts gehallucineerd, voor mij
heel ongewoon...
De stem klonk opgewekt en goed Zo een die
jou bemoedigen doet
De positieve invloed ervan bleef de ganse dag!
Ik vertoonde na verloop van tijd een brede glim-
lach!
— Dakoyria
Niets zet een mens zo snel op zijn plek als een heldere sterrennacht. De dichters in dit thema kennen dat gevoel: verzen over sterren en manen, over zwarte gaten en melkwegen, maar vooral over de kleine mens die daaronder staat te kijken. Want een gedicht over de kosmos gaat stiekem bijna altijd over onszelf: onze nietigheid, onze nieuwsgierigheid, ons koppige verlangen om betekenis te vinden in al die lichtjaren leegte.
Het is een bescheiden verzameling met grote onderwerpen, waar ruimtevaart en sterrenkunde moeiteloos naast verwondering en weemoed staan. Wie de wetenschappelijke kant boeiender vindt dan de dromerige, leest verder bij de wetenschapsgedichten. Blijft je blik liever dichter bij huis, dan wachten de natuurgedichten; en wie in de sterren vooral het raadselachtige zoekt, vindt geestverwanten bij de mystieke gedichten.
Tweeënzeventig dichters keken al omhoog en schreven op wat ze zagen, of vermoedden. Sta jij weleens met je neus in de sterren? Breng je verwondering onder woorden en geef deze verzameling er een lichtpuntje bij.