Hemels toefen

Toen ik haar lippen proefde,
Zweefde mijn hart naar hemelhoogte,
Danste op hemelse muziek,
Al m’n gedacht was uit mij weggevlied.

De hemelse orkestrale klanken
Zongen van de liefde,
Een wereld zonder verdriet,
Ik zo geerne bliefde.

Ik wist dit niet eeuwig duren zou,
Eind al was in zicht,
Ik weldra weer terugkere in de kou.

Nochtans was ’t mij blij te moede,
Wijl ’k even in d’hemel toefde,
Waar ’k van de ware liefde proefde.