Verlicht
De zon schijnt vrolijk door mijn ramen
Mijn parkiet zit blij te kwetteren
Heel mijn hart dat word verlicht
Petra Gr.
Soms zit het in een loterij, veel vaker in een klein moment. Deze gedichten over geluk vangen beide: het grote levensgeluk én de vluchtige flits van een goede dag, opgeschreven door dichters die het herkenden toen het voorbijkwam.
De zon schijnt vrolijk door mijn ramen
Mijn parkiet zit blij te kwetteren
Heel mijn hart dat word verlicht
Petra Gr.
Kom, laten we gaan
op reis
de reis van ons leven
zonder bagage
het onverwachte
verwachtingsvol omarmen
Kom, laten we kijken
waar de zon opkomt
de tijd vergeten
niets willen weten
van de eindbestemming
als jij of ik dan moeten gaan
op reis na het leven
Kom, laten we onze koffers vullen
met tijdloze liefde
en eindeloos geluk
Oktober kleeft al frisser tegen de
ruiten.
Er is een dag voor koffie,
een dag voor ons.
Je zoekt het kopje alsof geluk
een temperatuur heeft van tachtig
graden.
De slaap hangt nog als een te lang
gebleven gast in je wimpers.
Je roert.
Het metaal tikt tegen de rand,
een metronoom voor een liefde
zonder haast.
Één slok,
en je bent weer een beetje van mij.
Chris. h.
Er is zoveel meer
dan namaak geluk
Vindt het ware
dat gaat niet stuk
Geluk groeit niet aan de bomen,
dat is waar,
het zit hem in de kachel die goed
brandt,
de kalme nuchterheid van het gebaar
waarmee je koffie inschenkt
met één hand.
Geen grote dromen, geen gehuil, geen strijd,
gewoon de stilte die de kamer vult.
De rest is franje en verloren tijd,
een kwestie van berusting en geduld.
En nu de vraag : 'Is er nog koffie in huis ?'
Chris h.
Een extra groot, luxueus ingebouwd bad...
Nooit razend duur, want volledig ingebed
in de huur. Plezier voor twee dat je had.
Nooit angstig rekenend op een vette na
nota. Je wentelde je nog eens in een over
heerlijk geurtje... Zielsgelukkig dat je hier
over zomaar de beschikking had!
De tijd die vrijwel niet voorbij wilde gaan
Bij voortduring dat ik volkomen relaxed in
bad wilde stappen, ongestoord, mijmerend
en verblijvend in mijn eigen positieve gedachten.
Mijn gedachten zweven her en der,
In verleden en heden, in fantasie,
Laatste heb ik aardig onder de knie,
Er vreemde en mooie dingen zie.
Ik beleef fijne dingen steeds weer,
Geniet van dingen niet kende eer,
Omarm al die mooie gedachten,
Waar ’k nooit op hoef te wachten.
Ik zing en fluit het hoogste lied,
Soms in gedachten, soms hard op,
Verdrijf daarmee al eer verdriet.
Achter de wolken schijnt de zon,
Zie ’k d’stralende zon ook in d’regen,
Zo schijnt voor mij altijd de zon.
Zij dacht, wie weet,
Misschien is hij het wel,
Je weet maar nooit,
In dit tijdbestel,
Want, niet geschoten, is
Altijd misgeschoten.
Voortvarend vatte ze de koe
Bij de hoorns,
En stante pede (ver)leidde ze hem
Naar het huwelijksaltaar.
Hij bleek geen
Kat in zak. Integendeel,
Wijl als schoenmaker
Bracht hij geld in ’t laatje
En zeven koters op rij.
Haar lippen waren gemaakt
Om verrukkelijk te zoenen.
Zij viel dan ook bij menigeen
Heel erg goed in de smaak.
Alleen zij smaakte nog nooit
Zelf verrukkelijke zoenen,
Tot ze op een zondagmiddag,
Er eentje terloops kreeg,
Van haar buurman aan d'overkant.
Ze was totaal van d'r stuk,
Wist niet hoe of ze ’t had,
Want ze kende hem al heel lang.
Ook hij was van de kaart,
Had ook zoiets nooit eer gehad.
Zoenen nu samen heel wat af,
Kunnen niet meer zonder!
Onder een overhangend deel
van het filmmuseum Eye
dansen elke maandag deze zomer
met een flinke bries vanaf het IJ
meer dan een twintigtal senioren
Onder leiding van Diego uit Santiago
maken we eerst onze spieren los
draaien de heupen, knieën en voeten
het is dansen maar ook ontmoeten
We roteren onze nekspieren,
Draaien de schouders naar voren
Bewegen onze armen als vleugels
We voelen ons reuzenbomen
Soms met z'n allen, dan weer
in groepjes van twee drie of vier
lopen we in vloeiende bewegingen
spelen met het ritme van de muziek
Het is moderne dans, improvisatie
wisselingen in snelheid, reageren op
elkaar, bewegen in het moment
af en toe ook een choreografie
Na een vol uur swingen en zwieren
is je lijf vol endorfine en serotonine
overstijg je je gevorderde leeftijd
weet je het leven opnieuw te vieren
Op een dag vond ik geluk
Langs een verlaten weg
Ik nam haar mee naar huis
Ik had nog een kamer vrij
Geluk klopte aan
Ik had er niet om gevraagd
Ik had ernaar verlangd
De woestijn droomt van regen
Geluk zette zich neer
Toonde hoe ze eruitzag
En maakte duidelijk
Dat ik niet ver moest zoeken
Zonneschijn na regen
Droog op de fiets
Hondenpoep op de stoep
Mijn zool is bij de pinken
De lach van een kind
Een vreemde die groet
Het bijtje op een bloem
De kat languit in het gras
Geluk trekt sporen
Die ik vanzelf vind
Ik ben er goed in
Dat geluk heb ik
De warmte kwam zeker niet geheel onverwacht op ons af.
De weervrouw had het al gemeld: hitte, geen wind, geen zuchtje tocht.
De koperen ploert stond nu dagenlang hoog aan de hemel.
Het werd zo heet, dat zelfs de schaduw; schaduw zocht.
Het wachten op koele nachten was zelfs geheel vergeefs.
Temperaturen boven de 20 graden bleken geen uitzondering te zijn.
Elke dag speur ik de lucht af, of eindelijk een wolk durfde te bewegen.
De straatstenen houden zinderend de warmte vast; de warmte doet langzaam pijn.
En dan plots midden in de nacht dondert en bliksemt het aan het firmament.
Dorst, brand en smog verdwijnen onder dit natte natuurgeweld.
Onze huid voelt niet langer als een hittevel om ons lijf.
Na zeven dagen is uiteindelijk de hittegolf uitgeteld.
Auteur F.P.M. Pennings
kent de code
om harten te verbinden.
Een blij gezicht
kent de weg
om geluk te vinden.
Een blij gezicht
kent de schoonheid
lacht met volle kracht.
Een nors gezicht
zucht tot in de nacht.
Weet je wat ik graag zou billen?
Zwemmen in mijn blote willen.
Selectief doof zijn voor roomijs.
‘n Abonnementje op gekrijs.
Aan alle deurbellen vellen.
Boekjes vol met lege lellen.
Al mijn vrienden kaartjes drijven.
In een bad met slagroom schrijven.
Bij elk succes een extra saus.
Een zak patat met lang applaus.
Knuffelen met oude duppies.
‘n Spaarpot vol met teckelpuppies.
Een gerecht met rode gieten.
Vla over mijn liefje bieten.
Schitteren als één festival.
Queen en Prince op een discobal.
Het liefst ook alles vrees’lijk raar!
Klinkt dat nou echt zo door elkaar?
Ik lig te slapen,
van mezelf bevrijd; de wind --
streelt zachtjes mijn huid.
Een gedicht over geluk schrijven is riskant: voor je het weet wordt het zoet of glad. De dichters hier omzeilen die valkuil door concreet te blijven: geluk is bij hen geen abstract begrip maar een dampende kop koffie in de vroege ochtend, een kind dat onbedaarlijk lacht, het moment na slecht nieuws dat meeviel. Juist die kleine, controleerbare momenten maken deze verzen bruikbaar: voor een kaartje, een toost of een steuntje in de rug van iemand die het geluk even kwijt is.
Geluk heeft familie op de site. De uitbundige tak vind je bij de vrolijke gedichten, de nadenkende tak bij de filosofische gedichten, want wat geluk eigenlijk ís, blijft een heerlijke twistvraag. Wie het geluk vooral nog verwacht, leest bij hoop, en wie het zoekt in het volle bestaan, bladert door de levensgedichten.
Ruim vijfhonderdvijftig gelukstreffers staan hier al te blinken, en verse aanwas is welkom. Wanneer voelde jij je voor het laatst écht gelukkig? Leg dat moment vast in een gedicht voordat het vervaagt.