Geheim
Wat nou als je een geheim met je meedraagt
iets wat je gezien of gehoord hebt
Waarvan niemand weet
dat jij het ook weet
Geheimen
Iedereen draagt er wel een paar mee: dingen die niemand weet. Deze gedichten over geheimen gaan over verzwijgen en onthullen: het geheim dat beschermt, het geheim dat knaagt en het geheim dat eruit móést.
Geheimzinnig
Om geld of roem
Geeft ze geen sier,
Zij doet het louter
Voor haar plezier.
Alleen wat het is,
Wat zij zo graag doet,
Daarover houdt ze
Wijselijk haar snoet.
Die geheimzinnigheid
Prikkelt menigeen,
Maar wat ze ook doen,
Ze verklapt het geen.
Onvoltooid
Ik wil iets,
Iets, dat ik node mis,
Alleen ik weet niet wat dat is,
Want ik heb het nog niet.
Het ligt verborgen,
In een verscholen hoekje,
Wordt geroepen: zoek me
Niet, en dat baart mij zorgen,
Want als het geheim blijft,
Vind ik het nooit,
En dan eeuwig zonder blijf,
Wordt mijn queeste nooit voltooid.
Wie vraagt
Wie vraagt mij om te dansen?
Ojee, zit al een hele tijd
en wordt verlegen.
Oei, je bent een muurbloem meid
denk ik bedeesd
en schuifel naar de wc.
Dan maar in mijn eentje die vloer op
wanneer het slowdansen stopt.
Ik swing op rockmuziek
en heb toch lol zonder een Piet
en zeg: "hun verlies"
zomaar in het niets.
[ Een valstrik? Dan stap ]
Een valstrik? Dan stap
ik erin, benieuwd wat me --
zal overkomen.
Liefde is een werkwoord
zo zegt men.
Werken aan een akkoord.
Je draagt je minirok,
je zet je make-up,
je kookt voor hem een etentje,
je draagt een décollete,
je geeft hem een stropdas,
je bewondert zijn spierballen,
je vraagt hem te boren om de spiegel op te hangen,
totdat hij zegt: "amen
einde aan het sjansen
we pakken onze kansen
gaan trouwen
omdat we van elkaar houden."
====liefde willen is werken====neem bijvoorbeeld dit plan======
Bedrog
Poetin
In het sterke Kremlin
Krijg jij altijd je zin
Wat doe je daar allemaal
Je hebt daar pracht en praal
Jouw positie is daar centraal
Je ontvangt je generaal
Je hebt altijd veel geld
En daarvan gebruik je geweld
Hoe kom je aan die bankbiljetten
Zo kun je altijd doorzetten
Druk je die roebels zelf
Zo gaat alles bijna vanzelf
Verkiezingen win je steeds
Van tevoren weet je het steeds
Druk je ook verkiezingsbiljetten
We moeten beter op je letten
Je bent helemaal niet eerlijk
En wel vinding rijk
De media heb je in je macht
Je gedraagt je heel verdacht
Je zit er tot over je oren in
Denkt alleen aan eigen gewin
Je kunt niet meer terug
Poetin kom over de brug
parelvissersoog
parels schatkameren wateren
rusten diep bedolven onder golvend zeegewoel
parelglans weerspiegelt in parelvissersoog
met een betoverend schelpenbeeld
parels fonkelen als oceaantranen
die meedansen met winden
parelvissers maken glijdende duikvluchten
alsof een blinkend mes water doorsnijdt
Waardeloos sinds WAO
Jij bent waardeloos voor ons bedrijf
zeiden ze in het ziekenhuis.
Ik was zwaar overspannen geraakt
en zelfs op een andere afdeling
wilden ze me niet plaatsen.
Met pas 28 jaar al in de WAO beland
waardeloos gevonden voor betaald dienstverband.
Ga maar vrijwilligerswerk doen.
Maar zelfs daar vonden ze me niet waardevol
want als ik vroeg na een jaar
om een betaalde baan
zeiden je dat ben je niet waard.
WAO is dus Waardeloze Arbeidster Oprotten.
Ik krijg er een complex van
Ik voel me aan de kant gezet.
Ze vinden me niks waard.
Ze spelen open kaart.
Mijn huis
het huis
waar ik woon
zo veilig
zo vertrouwd
zo gewoon
als de aarde beeft
fundamenten barsten
muren wankelen
dak het begeeft
dan ontdek ik
deuren
achter het behang
die leiden naar
vergeten kamers
gesloten al zo lang
daar binnen
de contouren
van een verloren tijd
onder stof
duimen dik
dan wordt duidelijk
dat huis
dat ben ik
De kast
Daar zit ik dan
Misschien omdat ik nergens heen kan?
Of misschien ben ik gewoon te bang
Soms gaat de deur van de kast een klein stukje open
Net niet groot genoeg om er doorheen te kunnen lopen
Gewoon om te kijken hoe het daarbuiten is
Maar al snel sluit de deur zich weer gewoon omdat het daarbuiten eng is
Heel af en toe stap ik uit mijn kast
Er blijkt een hele wereld te zijn die veel beter bij mij past
Voor heel even ben ik vrij
Totdat er mensen boos worden op mij
Zomaar zonder reden
Proberen ze plannetjes te smeden
Plannetjes om mij weg te krijgen
Het enige wat ik nog kan doen is zwijgen
Dan kruip ik toch de kast weer in
Ook al heb ik daar geen zin meer in
Streken
Schilderijen scheuren
Meesterwerken gaan eraan
Maar mijn liefde voor
jouw streken
blijft altijd bestaan
Als ik sterf
Neem ik je mee
terug naar die zee
van verlangen
in die warme vloed
hijgend te worden overspoeld
door jouw liefde
oh, je deed me zo goed!
Een geheim en een gedicht lijken op elkaar: allebei bewaren ze iets kostbaars onder een dun laagje woorden. Misschien schrijven dichters er daarom zo graag over. In deze verzameling lees je over geheimen in alle soorten: het onschuldige cadeau dat verstopt bleef, de verzwegen liefde, het familiegeheim dat generaties meeging, en de bevrijding (of ravage) wanneer de waarheid eindelijk op tafel komt.
Opvallend veel verzen gaan over het dragen zelf: hoe zwaar iets weegt dat niemand mag zien, en hoe een gedicht dan een uitlaatklep wordt, een manier van vertellen zonder alles prijs te geven. Loopt het geheim over in leugens, dan raakt het aan de gedichten over bedrog. Gaat het om wat je voor jezelf verborgen houdt, dan zijn de gedichten over jezelf verwant terrein, net als de brede waaier aan emoties en gevoelens die met verzwijgen gepaard gaan.
Ruim honderd dichters vertrouwden hun geheim al toe aan een vers, soms verhuld, soms verrassend open. Draag jij iets mee dat op papier lichter zou worden? Een gedicht kan een veilige bewaarplek zijn.