Waarom doen mensen wat ze doen? Deze gedichten over gedrag observeren de mens in het wild: gewoontes en trekjes, kuddegeest en eigenzinnigheid, grootse gebaren en kleine kantjes.
Mijn gewoonten zijn zo gewoon,
Die niet meer als mijn gewoonten zie,
Maar als normaal deel van mijzelf,
Als zodanig niet meer kan herkennen.
Ik heb dus geen idee welke het zijn,
Het niet meer weten daarvan,
Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn,
Daar snap ik, snif, niks van.
Hij had honger als een paard,
Vond dat wel een moord waard
En schoot het konijntje dood,
Waar de kogel trof, werd ’t rood.
Toen kwam een vegetariër voorbij,
Die had met ’t konijntje medelij,
Pakte ’t geweer en met één schot
Schoot hij de hongerlijer dood.
De koddebeier deed zijn plicht,
Heeft de dader opgesloten
Was niet voor z’n argument gezwicht.
Dit gedicht verhaalt helaas niet,
Over ’t lot van de vegetariër
De koddebeier vertelde het niet.
We praten veel dingen goed
Die totaal niet kloppen
En om dit te stoppen
Vraagt persoonlijke moed
Maar bovenal oprecht respect
Samen met verdraagzaamheid
Omdat veel dingen zijn bedekt
In het heden en de verleden tijd
Maar voor openheid in het leven
Is het goedpraten van zaken
Een onverkwikkelijk gegeven
Waar voor we moeten waken
Echte verbinding en saamhorigheid
Begint NU en dan wel wereldwijd
Mijn moeder zei altijd,
Waar een wil is, is een weg,
Alleen, ik weet hier heg noch steg,
Zoek nu al een lange tijd.
Er was weliswaar een wegwijzer,
Maar die lag op z’n kant,
De richting nu lood om oud ijzer,
Geen idee welke kant
Ik nu uit moet gaan.
Ik kan beter wel een kant op,
Anders blijf ik staan,
En dat schiet niet op,
Dus ik kies dus maar spontaan,
Beter dan ik hier stop.
Ik ben man
Ik noem Jan
Voetbal — Scouts
Biertje — Vrienden
Ik ben een man
Ik ben getrouwd
Vrouw — Kinderen
Huis — Tuin
Ik kijk naar vrouwen
Ze dragen jurken
Make up — Kriebels
Nylons — Bewondering
Jeanette in de luwte
Kids uit huis — Vrouw yoga
Het huis is leeg
Mijn jurk krijgt zuurstof
De avond is kort
Geluk wordt snel opgeborgen
Jeanette kruipt mee in bed
Pijnspagaat — Nazinderen
En met die woorden klom hij omhoog,
tussen de bladeren waar net nog iets bewoog,
om zijn geliefde papegaai uit de boom te redden.
De omstanders vonden de man een hoog spel spelen.
"Kan hij niet vliegen dan, die papegaai?"
"Ik denk dat ik het nummer van de hulpdienst vast draai!"
Helaas kon dit alles de meneer niks schelen.
Niet veel later kwam vanuit het niets
een felgekleurde papegaai tevoorschijn
- zo eentje die best nog wel eens van die meneer kon zijn -
en hij landde op een van de omstanders' fiets.
De vogel konden we snel in zijn kooi stoppen.
Maar bij meneer kwam toen het hoge woord eruit...
Zo klonk het met een wat bibberend stemgeluid:
"Ik ben opeens heel bang voor boomtoppen."
En daarom bellen we dus alwéér 1-1-2.
Een vogel in een boom vond u geen onraad,
maar meneer is nu echt desperaat.
Komt u hem redden, AUB?
Sodeju!
Ik had toch net nog een parapluutje?
Zo’n hele hippe in ecru
Ik had hem pas, hier is het reçuutje.
Waar is dat ding nu?!
Zeker mee met een ander individuutje
Zo promiscue
Zonder afscheid, zonder ajuutje…
Hij leeft zijn leven impromptu
Net liep ik er nog mee op een avenuetje
Maar ja, je gebruikt dat ding niet continu
En ik zocht nog een grand cruutje
voor bij de kaasfondue
De slijter toonde me een heel menuutje
Dus die plu had ik even niet à vue
Waar was ik met mijn IQ’tje?!
En nu is het uur U
Steeds meer druppels op mijn tenuetje
En nu?
Wacht ik een minuutje?
Of mag ik misschien even schuilen bij u?
Maar alleen de dapperen onder ons zeggen dat.
Zelfs de mensen met meer succes dan doorsnee
hebben van hun eigen verdienste daarin nog niet het geringste idee.
Iedereen probeert maar in het wilde weg een goed mens te zijn.
Maar 'goed' is gewoon een heel groot grijs terrein.
Bijvoorbeeld:
Moet je dat vlees met die sticker nou juist eten?
Of is het beter als we dat toch maar wegsmeten?
Is de tijd nemen om de pot schoon te maken 'goed'
terwijl de volgende persoon in de rij juist heel nodig moet?
Geen persoon in de wereld die al deze antwoorden weet
en die ook nog eens tot nu toe steeds het juiste deed.
En lijkt het leven soms even veel te complex
dan hebben we allemaal zo onze overlevingsreflex.
De een bijt zich vast in ordentelijke spreadsheets,
de ander dompelt zich onder in z'n socialmediafeeds
en een derde spuit nog maar weer wat siliconen in diens lip.
Allemaal om hetzelfde te bereiken; iets van grip.
Het leven is net een brok pottenbakkersklei.
Je kan iets moois van maken, maar jemig, wat een karwei!
Aan het einde van de dag doet iedereen maar wat.
Als je een beetje dapper bent, zeg je dat.
Should or shouldn't, have to too
Stop telling others, what to do
Those words mean nothing other
Then that you are a bother
Trying to controle
and decide others role
Instead you could explain
The losses and the gain
So that a choice can be free
And you be you and me be me
You may mean well
but not to tell
the other how to live
Perfect YOUR role
Make yourself whole
That way examples give
In de ochtend opstaan
Wat is daar nu aan
Je warme bed uit komen
Ophouden met dromen
Dan is het weer tijd
Voor een lekker ontbijt
Er is genoeg te doen
Wandelen in het groen
Moet je naar je werk
Of wil je naar de kerk
Ga je op bezoek
Krijg je koffie met koek
Mag je lekker voetballen
Leuk zo met z'n allen
Heb je een idool
En moet je naar school
van denken met die ene teelbal
krijg je testosteron-verkloot-gebral
kapuchons op, bier en vlaggen
azc’s affikken- en raggen…
een primaten carnaval
Negatief,
Je ontmoet wel eens mensen die altijd zeuren,
ze piepen en kraken, vaak met gezonde benen.
Het zit waarschijnlijk gewoon in de genen.
er hoeft ook maar heel weinig voor te gebeuren,
Ik erger me dan en laat dat soms ook blijken,
wordt ziek van dat gezeik, er zijn veel ergere dingen.
Het liefst zou ik ze er dan wel uit willen wringen,
denk dan flikker toch op, ga ergens anders zitten zeiken.
Klagen en zeuren komt bij iedereen wel eens voor,
iedereen heeft weleens een slecht moment.
Maar vaak is het hoe de wind waait, maar dat is bekend,
probeer toch positief te denken en, ga daar ook mee door.
Het is toch mooi als je liefde kunt geven,
maar dat is niet voor iedereen weggelegd.
Heb voor sommige wel eens een bezoek afgezegd,
toch mooi als je alles met plezier kunt beleven.
Het leven is te kort om bij alles stil te blijven staan,
en het gezegde pluk de dag is niet voor niets uitgevonden.
Zou wel willen dat alle mensen zich positief bevonden,
maar helaas, veel mensen denken daar niet aan.
Steeds zijn er mensen die meer nemen dan ze geven.
Blijf gewoon goeddoen in je leven,
zonder dat men daarvoor iets terug moet geven.
Door geven zonder te nemen,
kiest voor vriendschap en liefde in zijn leven.
L.G
Banden zoeven, ruggen zijn gebogen
wolken woorden waaien mee:
er rijden fietsers langs de zee
Ze trappen en praten
maar ruiken niet
wat ik ruik
kijken niet zoals ik kijk
Ze zweten parfumluchtjes
doen in monologen hun wissewasjes over
Ze voelen zich belangrijk
Leef op je eigen tempo
Denk niet dat je SNELLER moet
Leef op je eigen tempo
Op je eigen tempo gaat het goed
Mensen kijken is een sport, en dichters zijn er de fanatiekste beoefenaars van. In dit thema staat het resultaat: bijna zevenhonderd verzen over hoe wij ons gedragen: in de rij bij de kassa, op sociale media, in vergaderingen, in de liefde. Soms mild en vertederd, soms scherp als een spiegel waar je liever niet in kijkt. Want dat is de kracht van een goed gedicht over gedrag: je begint te lezen over een ander en eindigt bij jezelf.
Wie na het observeren wil oordelen, kan terecht bij de moraalgedichten, waar goed en fout op scherp staan. Blijft het liever bij een fijne steek onder water, dan zijn de ironische gedichten verwant terrein. En omdat gedrag altijd ergens vandaan komt, liggen de gedichten over emoties en gevoelens logisch in de buurt, want daar zit de motor achter al ons gedoe.
De community levert dagelijks nieuw studiemateriaal: mensen blijven mensen, gelukkig maar. Welk trekje, van anderen of van jezelf, verdient volgens jou een gedicht? Observeer, noteer en publiceer.
