Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Verouderd huis

VEROUDERD HUIS

Een plek ligt uitgesleten, voor in het huis.
Het uitgehold, dof geweten, door de deurmat gedekt,
zwijgt uitgetrapt in 't historisch plavuis;
bewaakt er het donker, van veel welkom bevlekt.
In het spoor van het eigen verslijt
onder de oppervlakkige voetmat geborsteld
luisteren duurzaam de pijn en de spijt
hoe stokkend het uurwerk er worstelt
in de laatste adem van de verloren tijd.

Door het venstertje van het alkoofje heel even
het licht dat over de vlietende wereld verglijdt.
Ach, blijf er dromen in wrok
van te laat en nooit meer, van ik beloof je
het leven en ik ben al bevrijd.
Radeloos en geketend verder gedreven
als de wijzers der wandklok -
de stomme getuigen der weglekkende tijd.

Het dorre hout dat in het voortuintje groeit.
Overwoekerd hangt stil de bascule
boven het uitgeput leven in afgunst vervloeid.
Hoe het gewetenloos lijdt
in het protest der pendule
onder het gewicht der aanvriezende tijd.

Als plots de herinnering benedenwaarts wentelt
in gedwongen, schijnzekere tred,
is eigenheid door voorbeeld vervangen
tot het openen van nóg eens die voordeur gezet.
Hautain en verheven boven de bodem geleefd
vorstelijk aan de vrijheid verhangen,
het dood heersen in de vrijstaande trans
- waarom niemand meer geeft.
Dan, als wanhopige laatste kans
grijpt heel de onzekerheid terug naar omlaag
als een vuist rond het verleden, samengebald
de rijkdom en trots als een wonde zo wijd
waaruit die zwijgend, onwillig en traag
- de geknevelde slaaf der voltooide tijd -
tot het eigen verkozen verderf vervalt.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 23-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Lilian Muileman
Actief sinds: 13-02-2018
Informatie bij het gedicht:

16 januari 2003 Uit: The Secret Garden
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Verouderd huis’ van Lilian Muileman zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.