INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

De vette jaren van de vergankelijkheid

De vette jaren van de vergankelijkheid;
waar zijn ze gebleven in de regentijd?
Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de
gedachten aan een voorbij te veel.
De felle passie splijt mijn hart over
de gedachten die mijn ziel verwart.

De vette jaren van de vergankelijkheid.
Wat hebben we nog, wat zijn we kwijt?
In een zandloper bezinkt het fijnste zand.
Met welke korrel verloren wij het laatste
verstand? De gespleten trekken van de
geest; vrezen nog het meest het lijden
wat niet is geweest.

Ongrijpbaar klimt daar weer een jaar.
Ondankbaar denken wij, begrijpen wij
ook haar? Magere oogsten gloren in
het toekomstland. Vult de geldduivel
nu iets minder onze hand?
Een waarzegger ziet in lijnen betekenis.
Legt de kaarten uit zoals de toekomst
aan ons gegeven is.

Onze ogen kijken naar de lucht, uit
eensgezindheid in de levensklucht.
Wie wil weten wat gloort aldaar is
nieuwsgierig naar het nieuwe jaar.
Wie de waarheid werkelijk gesproken
heeft, weten we pas als het jaar daarvan
zijn betekenis geeft.

De vette jaren van de vergankelijkheid;
waar zijn gebleven in de regentijd?
Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de
gedachten aan een voorbij te veel.
De felle passie waarmee ik de tijd
verslijt, wordt weer ouder in de nieuwe tijd.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 14-01-2016

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Willem Bernardus Tijssen
Actief sinds: 02-03-2015
Informatie bij het gedicht:

Schrijver: Willem B. Tijssen
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘De vette jaren van de vergankelijkheid’ van Willem Bernardus Tijssen zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.