HEEN... TERUG?

Han Messie

Een kleine kustvaarder verlaat de zee,
gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan
naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan,
verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee.

De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee
om de boeg splijten, door de schroef verslaan.
Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan
bij een rotswand: voor enige dagen zijn stee.

Zwitserlands Bazel is eindbestemming.
Het vaartuig wordt verlicht, langzaam leeggehaald,
diens denken is een vragende wenteling:

"Wat heb ik mijzelf tijdens de reis verhaald?
Schenkt nauw vaarwater rijke ontdekking?
Wenkt wijdte nog, die onder sterren straalt?"