Puerto de Mogan
El Puerto ontwaakt
na de nachtelijke zondes, de zon brandt
schoon genoeg wat abject is geraakt.
Bill boards worden opgelapt
het onderscheidend vermogen ontbreekt, schreeuwt om toeristen
zodat de aandacht niet verslapt.
De glimlach wordt denkbeeldig geoefend
om de toerist te verleiden, na veel glimlachen
probeert de toerist hem te vermijden.
In de haven wil iedereen je in de boot nemen
voor een unieke ervaring, de onvoorspelbare oceaan
is niet altijd met de mensheid begaan.
De toerist schuift zijn gordijn een beetje open
om het voorspelbare te gewaarworden, geen vuiltje aan de lucht
op zijn strandbedje slaakt hij een zucht.