Bochten architectuur
De weg slingert zich als een zwart lint door het landschap
Uitdagend soms zelfs wulps, bochten architectuur ronduit knap
Mijn voet bespeelt het gaspedaal
Bochten in balans rijden is een ongeneselijke kwaal
Gedoseerd beroer ik het rempedaal
Snelheid eruit voordat ik verdwaal
Mijn copiloot zegt noch einmal
Helaas ik schrik wakker, shit ik baal
Over dit gedicht
Geplaatst op: 25-08-2024
Over deze dichter
Evert Laan van der (Actief sinds: 14-10-2022)
© Op dit gedicht 'Bochten architectuur' van Evert Laan van der zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.