DOLEN EN STEE
Het meisje groeit op
in een nomadengezin
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs vele wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige takjes
misschien ook planken
van al deze vondsten
maakt ze op de nieuwe standplaats
voor haar enige pop
een ruime woning
vol hechte bescherming
wenst dat dit bouwspel
een voorbode is
van een sterk huis
in verre toekomst
voorgoed het hare.
Over dit gedicht
Geplaatst op: 06-05-2024
Over deze dichter
Han Messie (Actief sinds: 18-01-2018)
© Op dit gedicht 'DOLEN EN STEE' van Han Messie zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.