BRETAGNE

Inge Depauw

Zie de zee in vroege schemertijd,
en de lucht kleurt licht oranje,
't maakt dat 't schitterende zicht gedijt:
u bevindt zich in Bretagne.
En het snelle trekken van de zee
tijdens 't landen van de meeuwen,
neemt de vele vis, garnalen mee
waar ze om ter hardst om schreeuwen.

In het dunne water, blote voeten
en wollen trui zijn mensen op jacht:
schelpen voor wat later, vrolijk wroeten,
hongerige bui, een lekkere vracht.

Ruwe rotsen in 't groen bergen nog een legioen
krabben, die menen om tussen de stenen
verstoppertje te moeten doen:
zij gaan mee in de zak, en met 't nodig geklak
hop, in de wagen, het was erom vragen,
ze waren nog 't deel dat ontbrak.

In de huisjes van granieten steen
brandt er hier en daar een lichtje,
en een coiffe siert om een vrouwtje heen:
net 't Bretoense lied, gedichtje.
Verderop een kleine crêperie
die het volk verwent met crêpejes,
zoet en zout perfect in harmonie
langs het blauwe luik met klepjes.

In zeer smalle straatjes en in oliepak
gaan de vissers weer naar hun huis,
z' hebben weinig praatjes, maar een dikke zak
met de was voor moederke thuis.

Nipt een wegje voorbij ligt een grootkwekerij
van menig oester, door 't vurig gekoester
een delicatesse, lekkernij:
bij elkaar in een put, en veel later tot nut
van honderden eters, er is echt niets beters
dan snijden en slurpen met brut.

Bij de grote schotel fruits de mer,
vol met kreeft, die wat beleefde,
daar bekomt de mensen culinair
waar men heel de dag naar streefde,
en verwerkt met veel gezelligheid
vormt het feest, daar in Bretagne,
een palet van ernst en groot jolijt,
licht vermengd met geeloranje.