Pandemie

Joris Olivier



De koning woonde in zijn paleis,
Had alleen via zijn maarschalk
Contact met volks wel en wee,
Kreeg zo weinig waarheid mee.

Tot op zekere dag de maarschalk
Op zijn dagelijks bezoek verscheen,
En tot de koning zei, de schatkist is leeg,
Hij over d'oorzaak wijselijk zweeg,

Wijl d’onderdanen waren niet meer,
Het land was leeg,
Waren allen vertrokken met ’t veer,

Door een pandemie, over de Styx,
Die het ganse land velde,
Over d'herkomst ervan wist hij niks.


Over dit gedicht 

Geplaatst op: 25-09-2025

Gedicht beoordelen

Gemiddelde cijfer: 0
Aantal beoordelingen: 0

Over deze dichter

Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)


© Op dit gedicht 'Pandemie' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.