Pandemie
De koning woonde in zijn paleis,
Had alleen via zijn maarschalk
Contact met volks wel en wee,
Kreeg zo weinig waarheid mee.
Tot op zekere dag de maarschalk
Op zijn dagelijks bezoek verscheen,
En tot de koning zei, de schatkist is leeg,
Hij over d'oorzaak wijselijk zweeg,
Wijl d’onderdanen waren niet meer,
Het land was leeg,
Waren allen vertrokken met ’t veer,
Door een pandemie, over de Styx,
Die het ganse land velde,
Over d'herkomst ervan wist hij niks.
Over dit gedicht
Geplaatst op: 25-09-2025
Over deze dichter
Joris Olivier (Actief sinds: 09-06-2023)
© Op dit gedicht 'Pandemie' van Joris Olivier zijn auteursrechten van toepassing. Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.