AAN MOBY DICK ONTSNAPT

Han Messie

De gehate Witte Potvis
laat het schip Pequod
van zijn belagers zinken
iedereen verdrinkt

alleen Ismaël redt zich
klimt in een drijvende doodkist
glijdt dagen en nachten
over slokgrage golven

niets dan zout water
mag hem tot voedsel dienen
haaien komen aangezwommen
hun bloeddorstige kaken
gaan begerend van elkaar
de ranke kist dreigt om te slaan
de schipbreukeling bewaart
bij zijn geweldige doodsangst
onblusbare vechtersaard

gestoken door moordend zonlicht
dan bekoeld onder
eindeloos sterrenrijk
gaat de man voort
geeft zich over aan afwachting

bolle zeilen en springend schuim
komen plotseling naderbij
doen het hart opspringen
van de uitgeputte strijder
die door het walvisschip Rachel
aan boord wordt gehesen.