INLOGGEN
«»

GROOTSTE WATERSNOOD

In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen

's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren

omkneld door grimmig duister
rollen wilde waterkolken
en dwingende stromen voort
verwinnen polderland
slaan verwoestend stad en dorp
maar achter hun vernielzucht
schuilt reeds gewekte hulp.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht » Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken Over dit gedicht   
Geplaatst op: 02-02-2023

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Han Messie
Actief sinds: 18-01-2018Informatie bij het gedicht:

De middag van 31 Januari 1953 hadden veel mensen plezier bij het zien van die woedende zee aan hun kust. Ze beseften nog niet dat de komende nacht een nooit te vergeten ramp zou brengen. Auteursrechten
Op dit gedicht ‘GROOTSTE WATERSNOOD’ van Han Messie zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.