Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Het portret


HET PORTRET

De beeltenis staat en toont -
En wil gehoord.
Een helderheid die zingt en klinkt
Waardoor het kijken wordt tot luisteren
Waar in heel 't gelaat een vragen troont -
Het raadsel van de sfinx.
Dan links een oog, direct gericht,
Schiet zich dadelijk in de roos,
Dringt en boort zich in
Dwingt zich verder nog naar binnen
Grijpt zich aan en staat gespannen
Zegevierend-rustend nog een poos
In ‘t weten, steeds geamuseerd,
Dat geen onoprechtheid hem ooit deert
Dat geen obstakel geïntrigeerd
Hem zijn eigen wil belet.
En het eist: 'O Mens! O Spreek!'
In onontkoombaar stil verzet
Zie ik jou aan en breek.

De mond, langs welving
Van een bovenzinnelijk goed humeur
Glimlacht wijselijk-zacht en weet:
De Alpha en de Omega
En een cyclus is compleet.

En dan het ietwat ongelovig wijken
De afstand tot de narrenbel
Een zweem meewarigheid in 't kijken
Van ik begrijp het wel...
Die ander, met de blik naar binnen,
Die al lang geleden van de wereld week
Afkerig van het herbeginnen -
Een oog dat over kale vlaktes keek
Waar slechts de eenzaamheid nog waaide.
De spot en het verwijt,
Het stille pleit,
En alles, alles alreeds uitgezeid.
Het verlies, het afscheid,
De niet te dulden pijn,
Tot die de eigen grenzen overschreed
En het hebben werd tot zijn.
En heel de mensheid reeds is overleefd
Waardoor het, de dood voorbij,
De eeuwigheid in het oog gekregen heeft.
Het smeekt: 'O Mens! O Zwijg!'
En dan, van zo diep en van zo dichtbij,
Zie ik jou aan en neig.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 19-02-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Lilian Muileman
Actief sinds: 13-02-2018
Informatie bij het gedicht:

16 maart 1994 Uit: The Secret Garden
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Het portret’ van Lilian Muileman zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.