Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Herfst

O, eindeloos lang durende herfst,
beginnend met de sfeervolle, nevelige zon-doorschenen ochtenden.
O, eindeloos lang durende herfst,
hoe koester ik het licht dat schuins het land beroert.

In de oude huiskamer, met op de tafel het pluche kleed,
dansen in jouw banen van grijs licht miljoenen stofjes rond.
O, eindeloos lang durende herfst,
wie zijn dat allemaal, die dansende stoffige dwarrelende schimmen?

Kromgetrokken van ouderdom, schuifelt onder de banen door
een oude vrouw, de knokkels wit van het omklemmen van een hengseloor.
Zij zoekt het plaatje, waarop de thee te trekken komt te staan, stilletjes,
zij, in het grijze stoffige licht van de zonnebaan.

O, eindeloos lang durende herfst,
haar grijze haar beroert jouw baan, doorklieft de weg, die de stofjes gaan
maar alsof er niets gebeurt en niet geschiedt, het patroon verandert niet.
Alleen de baan verschuift.
De aarde staat niet stil.
De oude vrouw verdwijnt.

O eindeloos lang durende herfst,
de thee is koud geworden.
De zon is weg en guur waait de wind uit alle hoeken.
De familie in de oude kamer staat rond de tafel met het pluche kleed.
Het kopje met de koude thee verhaalt het laatste.......??

En telkens weer, staat er ergens een nieuw kopje koude thee. En de herfstbaan maakt steeds meer plaats voor stofjes.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 30-11-2014

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Gerard Dressoir
Actief sinds: 29-11-2014
Informatie bij het gedicht:

Eigenlijk is het een eerbetoon, aan die vele oude vrouwen die kromgebogen achter hun boodschappenkarretje door weer en wind, dag in dag uit, hun boodschappen gaan doen. Als vent mag je je verbazen over die kracht, dat doorzettingsvermogen. Een vrouw verdient de hoogste waardering. Daar mag wel eens wat meer bij worden stil gestaan.
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Herfst’ van Gerard Dressoir zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.