INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Vergeefse spijt

Ze zat op het gemak op een bankje naast de stroom,
terwijl het water voorbijging met kleine nijdige golfkopjes en zonder enige schroom,
opgestuwd door een ferme zuidelijke bries die haar haren deed wapperen,
en het zeildoek van de parasol deed klapperen,

hoe zou ‘t zijn om te varen,
over deze nukkige baren?
ver weg naar onbekende landen,
en lege weidse stranden,

nieuwe mensen te leren kennen, of liefhebben, of koesteren, of haten,
over andere ideeën, inzichten, of over verschillen te kunnen praten,
met een frisse, heldere kijk op de wereld en haar onderdanen,
zelfs al waren het Bolivianen, of partizanen, zélfs al waren het ottomanen,

ze had vroeger de kans gehad maar niet gegrepen,
door haar naasten werd dit veelal onbegrepen,
maar….. de kinderen gingen voor,
ze koos voor een geregeld leven, dat was haar decor,

de kinderen waren nu het huis uit,
met hun respectieve bruidegom en bruid,
haar beste kameraad en soul mate het had opgegeven,
en ten slotte zijn leven aan die ziekte gegeven,

ze moest zich heden ten dage zo dikwijls betomen omwille van racistische gedachten,
en voelde foute onderhuidse stromingen, die men niet van haar zou verwachten,
had ze maar gevolg gegeven aan die vroegere ingeving, peinsde ze verdwaasd,
zou dan nu álles anders wezen, ben ik dan fout, zit ik er dan écht zoveel naast?

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 16-10-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Ron Dietvorst
Actief sinds: 18-05-2018
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Vergeefse spijt’ van Ron Dietvorst zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.