Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Antwerpen, stad aan de stroom

Antwerpen, stad aan de stroom

Een tikkeltje aamborstig bewoog ze zich voort, dag na lange dag,
desondanks toog ze bij elk ochtendkrieken weer monter aan de slag,

het metrosysteem had met haar metabolisme geen erbarmen,
en de trams kronkelen als wormen door haar darmen,

veel meer hinder ondervond ze van het stinkverkeer, dat haar soms bijkans de adem benam,
zoals een statige eik die het langzaam begeeft onder een invasie van boomzwam,

ze dook even in haar herinneringen, een eeuw of wat terug,
de tijd van de paardentram, en toen er nog een stoomtrein pufte over de spoorbrug,

in de tijd dat je nog dingen kon aanschaffen voor een frank of een koperstuiver,
toen de lucht nog puur was geweest, en zuiver,

maar conflicten en oorlogen hadden veel van haar gebouwen veranderd in ruïnes en puin,
en de kinderen ravotten in deze ravage, tussen obussen en granaten, het was hun speeltuin,

vandaag torst ze miljoenen tonnen aan afzichtelijk beton en machoachtig bouwstaal op haar rug,
maar ze is sprankelend en levenslustig, met in het verschiet zelfs nog een soort autostradebrug,

meer dan een half miljoen onderdanen, opgegaan in een smeltkroes van nationaliteiten,
kosmopolieten, die stuk voor stuk een stuk een brood nodig hebben om in te bijten,

oosterlingen, zuiderlingen, verdrukten en behoeftigen, als radertjes in een fijn uurwerk,
ze neemt ze al eeuwen op, en sluit ze in haar armen zonder aanziens des persoons, of geloof, of kerk,

goed, er zijn altijd wel rotte appelen, zij die arbitraire dogma’s opdringen aan anderen,
als een etterende zweer, of vuil onder een kleed; ze was bang dat dat nimmer zou veranderen,

maar ze voelde dat er nood was aan rust en vrede, de mensen waren op: moegestreden,
zij zou er zelf wel voor zorgen, en niet morgen, nee nu direct, heden,

met haar eigen warm kloppend hart, ze was ten slotte een levend organisme,
dat nooit zou buigen of barsten voor fascisme, dan wel een of ander monotheïsme.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 21-05-2018

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Ron Dietvorst
Actief sinds: 18-05-2018
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Antwerpen, stad aan de stroom’ van Ron Dietvorst zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.