niemandsland grenzeloos verpozen.

Willem Bernardus Tijssen

Niemandsland grenzeloos verpozen.
Niemandsland waar ben ik beland?
Niets valt nog te zeggen van een
gedeelde identiteit, een gevoel
van geschiedenis of een reden
van wat voelt als in gemeenschap
beleefde spijt.

Het niemandsland kent straten en
pleinen. Het niemandsland voelt
verrassend en tegelijkertijd leeg.
Een toekomst lijkt hier voor het
oprapen. Een toekomst voor de
dolende die in strijd met de tijd
zichzelf oversteeg.

Niemandsland grenzeloos en misschien
onbegrensd en onbedoeld. Wie blijft
zoeken op nieuwe gronden vindt soms
iets van zichzelf terug wat op
wezenlijke waarden stoelt.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »

Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken

Over dit gedicht  

Geplaatst op: 13-08-2017

Beoordeel dit gedicht nu

Over deze dichter

Willem Bernardus Tijssen (Actief sinds: 02-03-2015)

Informatie bij het gedicht

Schrijver: Willem B. Tijssen

Auteursrechten

Op dit gedicht ‘niemandsland grenzeloos verpozen.’ van Willem Bernardus Tijssen zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.