INLOGGEN
WEBSHOP
BOEKEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Ruïne

RUÏNE

Jij standvastige ruïne
Verweerd en verbrokkeld
Krachtig en robuust

Ooit had jij de status
Van een statige tempel
Vol franje en versiering

Maar beseft men wel
Als men nu naar jou kijkt, ruïne
Wat hier allemaal heeft plaatsgevonden ?

Wat jij hebt moeten doorstaan
Om tot de ruïne te verworden die je bent ?

De veldslagen
De nederlagen
Het bloedvergieten
De vele tranen
De zwarte dood

Het geweeklaag van de massa
Dat jouw muren weerkaatsten
En je diep van binnen
Steeds zwakker maakte

De rug gebroken
De botten versleten
De geest vermoeid

Een tempel die met grof geweld
Tot ruïne werd gemaakt
En die helaas niet na drie dagen
Weer was opgebouwd

Jouw lichaam is geen tempel
Jouw lichaam is een ruïne

Is een ruïne trots
Op hetgeen er van hem nog staat ?

Dat er überhaupt nog iets
Van hem is overgebleven ?

Of voelt hij de pijn van het besef
Geen tempel meer te zijn
En het ook nooit meer te worden ?

Is er berusting ?
Of stil verzet misschien ?

Of donkere neerslachtigheid
Als de regen onophoudelijk neerstort
Op zijn verweerde geraamte ?

De hemel onheilspellend zwart
Storm die door de kantelen loeit
En ze schuurt en bijt
Tot er uiteindelijk niets meer staat

Als de zon weer tevoorschijn komt
En het voorjaar breekt eindelijk aan
Kan de ruïne zich niet herboren voelen

Maar wellicht is er wel zoiets
Als gelaten tevredenheid
Een stilte diep in hem
Een gevoel van serene rust

Ik hoop het wel !

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 24-03-2019

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Vincent Oostrijck
Actief sinds: 20-08-2017
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Ruïne’ van Vincent Oostrijck zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.