Home |

INLOGGEN
Uw ad blocker houdt onze advertenties tegen

Ons systeem ziet dat u gebruik maakt van een ad blocker, waardoor onze advertenties worden geblokkeerd. Schakelt u uw ad blocker alstublieft uit voor Dichters.nl

Aan het exploiteren van deze website zijn doorlopend kosten verbonden. Terwijl het gebruik van Dichters.nl voor u geheel gratis is, en ook blijft. Deze kosten kunnen niet meer worden gedekt als gebruikers advertenties (massaal) weren (tevens de enige bron van inkomsten). Hierdoor zullen Dichters.nl en andere websites op termijn mogelijk gaan verdwijnen.

Om die reden willen wij u vragen voor Dichters.nl een uitzondering te maken en uw ad blocker (voor onze website) uit te schakelen. Hartelijk dank alvast!

Klik hier om te zien hoe u dit doet (als u nog niet weet hoe u dit eenvoudig kunt instellen)

Klik na het uitschakelen van uw ad blocker op verversen, deze melding verdwijnt dan.

«»

Ongerijmd

Zo heimelijk komt het zwart tot bloei,
Met rijzende knoppen die snakken naar verlichting.
Een vereiste zoektocht naar het moeilijk vindbare,
Tot opperste frustratie der fotosynthese.
Zich voedend aan vertroebeld water en ontdane zenuwbanen,
Waarna zij weer verschralen door gestadig zware lasten,
Snakkend naar verlichting.
De kweekgrond voor melancholie wederom bemestend.
Een beweging dat in een vicieuze cirkel lijkt te zijn gewenteld,
En de komst van voorspoed doet verwerpen.
Het lijkt volledig antithetisch.

Absentie van het licht,
Of van enig kleur of tint.
Forceert een mentaal proces van internalisering,
De creatie van een nieuwe grondslag regisserend.
Cumulatie van het donker,
Zet als braille voor een blinde,
De toegang voort tot het bestaan.
In strijd met het gezond verstand.

Het wordt de resterende drijfveer van het leven,
En vervaardigt daartoe een alteratie in perceptie.
Gekenmerkt door ambivalentie,
Dat strijkt als een fluweel beklede spijkerdeken over een gehavend hart.
Of als tranen die ontsnappen uit de ogen in detentie.
Het is geen keuze, maar voorgeschreven,
Een contract waaraan de geest zich niet meer kan ontbinden.
Machteloos tussen wal en schip gedreven,
Doordat dit pad reeds zo vaak is bereden.
Vergelijkbaar met een geloof zich beroepend op de rede,
Dit alles lijkt volkomen ongerijmd.

Gedichten navigatie

« Vorige gedicht | Volgende gedicht »
Naar deze rubriek
Naar overzicht alle rubrieken
Over dit gedicht   
Geplaatst op: 29-07-2017

Beoordeel dit gedicht nu

10 9 8 7 6
5 4 3 2 1

Over deze dichter

Tommanovic
Actief sinds: 28-07-2017
Informatie bij het gedicht:

Gemaakt op: 24-04-2015
Facebook


Auteursrechten
Op dit gedicht ‘Ongerijmd’ van Tommanovic zijn auteursrechten van toepassing (©). Het gedicht is onder auteursrechtelijke bescherming geplaatst op Dichters.nl.